Van de hemel naar de hel… en soms terug

Nee, het was niet erg bijzonder, het veldspel van Feyenoord in Eindhoven. Een week voor de competitie, geen Jörgensen, en sommige spelers moesten nog even (aan elkaar) wennen. Maar een prijs is een prijs, ook na penalties en al helemaal als je een schaal kaapt in het hol van de leeuw.

Hoe anders is de sfeer vier dagen later. Feyenoord is kut, ze kunnen er niks van en het seizoen is nu al naar de kloten. Goh, echt nu al. En ik wilde nog zo’n positief stukje tikken, voordat de competitie begon. Dat moest maar on hold, dan.
Want ja, het was slecht. En niet een beetje, hè. Niveau Mario Been, Gertjan Verbeek, of misschien wel Gunder Bengtsson en Pim Verbeek, die periode. Zeg het maar. Take your pick.

Ik hoopte op een incident. Want Vilhena was er donderdag in Zilina niet bij. En ook RvP was thuis gelaten. Die zouden er in Doetinchem weer bij zijn. En hopelijk had Boëtius zijn leven gebeterd. Hij viel donderdag niet heel erg slecht in, trouwens.
Maar wat tegen Trencín al pijnlijk duidelijk zichtbaar was, kregen de meegereisde fans tegen De Graafschap ook weer te zien. Dit team, of laten we zeggen, de spelers, hebben geen ruggengraat. Die zeggen niet: “Tot hier, en niet verder!”. Niet uit zichzelf. Want dat werd voor ze gedaan. Door Kuijt en El Ahmadi. En nu willen ze graag alles voetballend oplossen. Nou, dan gaan we nog de nodige ellende tegemoet. Want zo wat elke ploeg uit het rechterrijtje weet dat het met opportunistisch voetbal een heel eind komt tegen het Feyenoord van de laatste seizoenen. En komt Feyenoord er niet uit, dan is er géén plan B.

Dat laatste zag ik ook vaak bij mijn Engelse liefde. Nou is er in de Premier League wel een flinke bak meer geld te besteden, Jürgen Klopp had het geduld, en kreeg zelfs zonder een echte spits The Reds weer terug in de top. En in de finale van de Champions League. Maar Liverpool had het ook vaak lastig tegen de lagere teams. Steeds vaker werd dit met een ander systeem opgelost. Door een simpele omzetting van de tactiek. Spelers anders laten bewegen. Of wisselen, wanneer de wedstrijd daar om vroeg.

Laat Klopp het voorbeeld voor Gio zijn. Niet zo lang vasthouden aan hetzelfde systeem. Durven rouleren. Oh, laat ze eens wat vaker schieten, Gio. In plaats van de boel helemaal kapot te combineren tot ze dat ene gaatje denken te zien. Wat er eigenlijk allang was, maar als je maar lang genoeg wacht, staan er genoeg verdedigers te wachten om een been of voet uit te steken.

Feyenoord voetbalt al tijden erg voorspelbaar. Je wéét gewoon al wat Boëtius gaat doen. Berghuis ook, eenmaal aan de bal richting de rand van het strafschopgebied. Niet verrassend. En Larsson gaat dezelfde kant op. Da’s dus heel erg makkelijk te verdedigen. Want diegenen die vervolgens op een voorzet staan te wachten, zijn er nog niet, of hebben zware dekking. Of staan verkeerd.

En nú al de geluiden om het hoofd van Gio. We zijn echt nog maar net bezig, mensen! Ik wil het nog wel even aankijken, met Jörgensen er weer bij, Tapia vóór de verdediging en met Robin achter de spits, of zoiets.
Oh, ja. En met dat gebrul om eigen jeugd er in kan ik ook niets. Dan snap je het niet, hoor. Die spelen echt niet meteen een dijk van een wedstrijd. Die vallen in bij 3-0 voor, met nog tien minuten te gaan. En alleen bij die ploeg in die betonnen kattenbak laat de tegenstander ze dan nog scoren ook.

Een nieuwe trainer? Zeker niet Henk Fräser. Want ik zie het Mario Been-scenario weer voor me. Net zoals dat er fans zijn die Bosz niet terug willen hebben, omdat hij de club naar de afgrond bracht (dat was jaren geleden, en hij niet alleen), en in de hoofdstad een club trainde. Bosz zou nu een goede kandidaat zijn om meteen in te stappen. Maar geen enkele naam is een garantie. Heeft Arsene Wenger al een club?

@joopb68lfc