Nog één week te gaan totdat de competitie weer gaat beginnen en wij kunnen niet wachten! Maar het betekent niet dat wij stil kunnen zitten want wij gaan vrolijk door met vandaag een Twaalf Spreekt met daarin Julian aan het woord.


Ik ben Julian Heel uit Hoogvliet, 41 jaar, getrouwd met Romy en ik heb 2 kinderen, Jamian en Senna. In mijn werkzame leven ben ik Terminal Operator bij APMT Rotterdam. In mijn vrije tijd speel ik drums in een rock cover band. Op Twitter kunnen jullie mij vinden onder @jurojase. Mijn vrouw en ik hebben beiden een seizoenkaart voor vakkie R, waar we met een vast groepje bij elkaar zitten. Ook gaan we naar zoveel mogelijk Beker- en Europese wedstrijden. We staan dus zo vaak als het kan achter ons cluppie!

Hoe ben je ooit in aanraking gekomen met Feyenoord?

Toen ik een jaar of 5,6 was ben ik met mijn opa en mijn ouders naar een wedstrijd van Feyenoord in de Kuip geweest. Ik vond het allemaal maar een hoop kabaal, vooral van mijn opa die de hele wedstrijd stond te schreeuwen. Toen ik weg wilde zei hij: Das goed, geef iedereen maar vast een handje. Ik was nooit echt een voetbalfan, maar volgde Feyenoord wel altijd op televisie. Jaren later ben ik eens op kaarten van de zaak met mijn ouders naar Feyenoord-Groningen geweest, in het seizoen 1992-1993. Feyenoord begon toen net weer op te krabbelen na het HCS debacle. We wonnen met 3-1 en dat seizoen werd Feyenoord kampioen. Het seizoen erop heb ik een seizoenkaart genomen en sindsdien ben ik nooit meer weggeweest.

Wat is voor jou het ultieme Feyenoord-gevoel?

Het moment van ontlading als er gescoord wordt op een belangrijk moment in een belangrijke wedstrijd. Bijvoorbeeld de gelijkmaker van Pierre in de 94’e minuut tegen PSV voor de Uefa Cup. Wat er toen loskwam, die beleving, die uiting van vreugde is met geen pen te beschrijven. High fives met onbekenden, mensen die over elkaar heen vallen. Dat heb je alleen bij Feyenoord. Laatst in de wedstrijd tegen Sevilla zorgden de goals ook weer voor zulke momenten. Kippenvel.

Hoe ziet bij jou een wedstrijddag eruit als je een wedstrijd bezoekt?

Uitslapen, ontbijten met het gezin, vervolgens komen mijn ouders meestal op de kids passen en pakken we de auto en daarna de tram naar de Kuip. Na de wedstrijd meteen weer naar huis, eten en alles van de wedstrijd terugkijken. Behalve als Feyenoord verloren heeft. Dan hoef ik meestal niks te zien, heb ik er nog even de pest in.

Wat heeft Feyenoord voor impact/invloed op je dagelijks leven?

Ik kijk dagelijks op internet en social media of er wat rondom Feyenoord gebeurt. Maar ik ben niet de hele dag door met de club bezig ofzo. Over zo’n onterechte nederlaag tegen bijvoorbeeld PSVonlangs en eerder tegen 020 thuis ben ik wel een paar dagen kwaad. Maar de tijden dat ik dagenlang ziek was van elke nederlaag heb ik niet meer. Er zijn belangrijkere dingen in het leven, Feyenoord is slechts de belangrijkste bijzaak.

Hoe sta jij in de discussie rondom de ver(nieuw)bouw van de Kuip?

Ik vind dat Feyenoord voor een nieuw stadion moet gaan. Omdat je het dan meteen goed kunt doen. Buiten dat ik het zonde vind om de Kuip onherkenbaar te verbouwen, vrees ik dat je ook tegen beperkingen aan zult gaan lopen omdat het gewoon een oud stadion is. De Superkuip spreekt mij nog steeds aan. Voor de sfeer zorgt het legioen wel. Ik begrijp de emotie rondom de discussie zeker. Ik heb ook veel mooie momenten in die prachtige Kuip beleefd. Die koester ik, maar je moet ook oog hebben voor de toekomst. En die ziet er wat mij betreft het rooskleurigst uit met een nieuw state of the art stadion waarin Feyenoord de komende 75 jaar vooruit kan.

Wie is jouw favoriete (oud)speler en waarom?

Paultje Bosvelt. Hij was de belichaming van de ultieme Feyenoorder. Goede speler en aanvoerder, voorop in de strijd en here, there, fucking everywhere te vinden op het veld.

Als jij iets mocht veranderen bij Feyenoord, wat zou dat zijn?

De muziek tijdens de wedstrijden. Dat mag wel wat steviger en gevarieerder, wat meer rock. De zoveelste remix van Speedy J en Robin S heb ik onderhand wel gehoord, om maar wat te noemen.

Wat is het mooiste, leukste, gekste moment dat jij tot nu toe hebt beleefd bij/met de club?

Het mooiste moment is het winnen van de Uefa Cup in 2002. Ik heb dat hele seizoen heel intensief beleefd met alle thuiswedstrijden, 3 uitwedstrijden en de finale in de Kuip. Niemand had voor mogelijk gehouden dat we die Cup konden winnen. Maar telkens was daar weer die dekselse van Hooijdonk. Waarmee ik de teamprestatie niet tekort wil doen. Die was geweldig. Maar Pierre maakte dat seizoen wel het verschil.

Met rood/witte groet,
Julian