Afgelopen week werd bekend dat Jean-Paul Boëtius, in navolging van zijn boezemvriend Tonny Vilhena zijn nog 1 jaar doorlopende contract niet wilde gaan verlengen. Wegens hun verloren basisplek en mindere perspectief op speelminuten zien ze waarschijnlijk een gebrek aan perspectief en vertrouwen. Volgens mij de omgekeerde wereld


Onder Fred Rutten verloren beide heren afgelopen seizoen hun vaste basisplek. Waar Ronald Koeman hun namen ongeveer met een watervaste stift al op het bordzette, is dat nu allerminst het geval. Maar goed, Fred Rutten vertrekt weer na dit seizoen dus lijkt mij dat het uitgelezen moment om jezelf weer te gaan bewijzen en je plek heroveren. Maar het begint er steeds meer op te lijken dat ze daar weinig zin in hebben. En dat terwijl ze beide beweren dat Feyenoord “hun” club is , nou Tonny en JP “jullie” club is die club van geen woorden maar daden, en komt uit Rotterdam,  de stad van sterker door strijd en niet lullen maar poetsen! En niet zo snel mogelijk pleite nu het een jaartje tegen zit!

En wat als we nu de hele zaak trouwens eens omdraaien, het vanuit de club Feyenoord gaan zien: hoeveel meer vertrouwen kan je geven aan 2 spelers die alles aan de club te danken hebben, dan ze een contractverlenging aan te bieden in het seizoen waarin ze geen ene pepernoot raken? Ze presteren niets tot weinig en MOGEN bijtekenen!  Want laten we eerlijk zijn op dit moment komen beide spelers echt nog geen lantaarnpaal  voorbij, Maar toch was daar de mogelijkheid om meer te gaan verdienen, en zich nog langer aan “hun” club te verbinden. Ik kan je vertellen als iemand met een normale baan, een jaar of zelfs al een maand minder presteert om wat voor reden dan ook mag hij of zij de lieve heer op de blote knietjes bedanken dat je MAG blijven! Daarom Tonny en JP wees blij dat je bij MAG tekenen, en zorg volgend maar onder een nieuwe trainer dat jullie het niveau dat er echt wel in zit (al doen jullie soms wel heel erg je best om dat te verbergen) er weer uitkomt!

Rood witte groet

Leon Heijdra