Iedere keer als Guidetti heeft gescoord voor Celtic zit ik met stomme verbazing mijn TL op Twitter te lezen. Hell yeah, John Guidetti scoort voor zijn club en ja zelfs een keer een hattrick! Goed van Guidetti en mooi voor Celtic maar waarom raken Feyenoordsupporters daarvan zo over de zeik of barsten ze nog net niet in huilen uit?


Ja oké, hij had ze, misschien, ook voor ons kunnen scoren en ik zeg bewust misschien omdat successen uit het verleden nooit een garantie zijn voor de toekomst. Om maar eens een cliché te gebruiken. Maar waarom toch die bijna wanhopige berichten op Social Media als het om Guidetti gaat? Wat maakt hem zo “belangrijk” voor onze supporters? Waarom is Guidetti in de ogen van veel supporters een ‘Feyenoorder’?

Heb ik van hem genoten dat seizoen waarin hij ons op sleeptouw nam? Ja natuurlijk. Na de 4-2 tegen Ajax heb ook ik als een gek staan dansen en springen en ik schaam me niet om te zeggen dat er ook een traantje gevloeid heeft. Maar ik ben ook niet vergeten dat wij in dat seizoen een geweldige Karim en Clasie op het middenveld hadden lopen en dat Vlaar en De Vrij de boel achterin aardig op de rit hadden staan, voeg daarbij Bakkal die ook niet onbelangrijk was dat bewuste seizoen en je hebt de mix die ons naar de tweede plaats heeft gevoetbald in dat jaar. Nee, niet alleen Guidetti is daarvoor verantwoordelijk geweest maar het hele team steeg boven zichzelf uit. En daarmee relativeer ik gelijk de inbreng van Guidetti want ik ben er heilig van overtuigd dat hij het er zonder deze mannen achter hem lang niet zo goed vanaf had gebracht. Hij heeft gewoon veel te danken gehad aan de spelers met wie hij in dat elftal stond.

Is Guidetti I’m Feyenoord till I die? Niet in mijn ogen. Op het moment zelf was ook ik vertederd door zijn serenade aan de club maar dat heeft niet lang geduurd omdat ik later in de documentaire die op Fox Sports over hem werd uitgezonden dit zelfde stukje terug zag komen en dus is het voor mij vals sentiment geweest, een toneelstukje dat werd opgevoerd voor in zijn docu, een documentaire waarvoor hij misschien ook nog geld heeft gevangen want Fox Sports is tenslotte een commerciële zender. Voeg daarbij zijn, na zijn vertrek uit Rotterdam, vooraf strak geregiseerde aankondiging van een bezoekje aan de training van de selectie waardoor er voordat meneer zich liet zien inmiddels een 100-200 supporters voor de poorten van de Kuip stonden en mijn geloof in zijn oprechtheid was op slag verdwenen en is tot op de dag van vandaag de reden waarom ik totaal niet rouwig ben dat hij niet is teruggekomen naar Feyenoord. Ja ja, ik weet dat dit mij niet in dank wordt afgenomen maar na een bombardement aan berichten op Social Media iedere keer als hij voor Celtic gescoord heeft had ik de behoefte om, voor de laatste keer, mijn mening over John Guidetti op papier te zetten.

Iedereen die mij kent weet dat ik een enorme fan van de man Pellè ben maar wat ik nu ga zeggen heeft daarmee niets te maken. Het is een mooie vergelijking omdat ook hij nog niet zo lang geleden een bezoekje aan zijn ex-collega’s in de Kuip heeft gebracht. Niemand was daarvan op de hoogte gebracht. Ja, misschien het gepeupel in het Maasgebouw. Maar geen aankondiging in de media of op Social Media, geen toeloop van supporters. Hij kwam en dat was het.

Maar terug naar Guidetti, hij heeft in mijn ogen zijn eigen mythe gecreëerd en waarschijnlijk blijven daarom zoveel supporters hangen in het verleden, smachtend naar iets wat niet meer gaat gebeuren.

Was hij fit genoeg voor een terugkeer? Ja, dat bewijst hij momenteel dus op dat punt zat de club er naast. Maar wat mij verbaast is dat ik niemand meer hoor over het salaris wat hij wilde hebben, een salaris dat ver boven het salarisplafond van Feyenoord ligt. Hier had ‘echte’ Feyenoorder Guidetti dan toch wat water bij de wijn kunnen doen?

Afgelopen weken zie ik tweets van hem voorbijkomen over de fans van Celtic die “so amazing as always are” terwijl hij er nu koud twee maanden voetbalt en dus is het wachten op zijn volgende liefdesbetuiging aan een club. I’m Celtic till I die?

En hiermee klap ik het boek Guidetti voorgoed dicht.