Er zijn van die dagen dat je tot op het bot de liefde voor Feyenoord voelt en die je ook nooit meer zal vergeten, en gisteren was het zo’n dag.

Helaas, was er een verdrietige aanleiding voor nodig, n.l. het overlijden van materiaalman maar bovenal een echte Feyenoorder, Carlo de Leeuw. Ik kende Carlo niet persoonlijk en geen idee waarom, misschien omdat hij zo verankerd zit in onze club, maar dit bericht raakte me enorm. Ik voelde bij wijze van spreken het verlies en het gemis van alles en iedereen die bij de club met zoveel liefde en respect over Carlo spreken. Uit die woorden spreekt zoveel waardering en bewondering voor Carlo, hij moet een bijzonder mens geweest zijn.

En dan moet je op zo’n emotionele dag dat pokke eind naar Heerenveen reizen om ‘gewoon’ een bekerwedstrijd te gaan spelen. Hoe dan? Want prof of niet, je blijft ook een mens. Ga er maar aanstaan.

Het prachtige spandoek, hulde voor de makers want zoveel tijd was daar niet voor.

De opkomst in shirts met die alleszeggende tekst.

De groepshug die deze keer niet alleen uit de basiself bestond maar waaraan ook de bankzitters en de staf deelnamen.

Het doelpunt van Fer dat hij aan Carlo opdroeg, wat overigens erg mooi in beeld gebracht werd door Fox Sports.

Het was kijken met tranen in mijn ogen.

Het was kantje boord maar de 0-1 bleef tot het eind op het scorebord staan. Wat daarna gebeurde staat voor altijd op mijn netvlies en ik kan er nog steeds niet met droge ogen naar kijken.

Dit eerbetoon aan Carlo,

spelers en staf samen met de supporters, ik kan er niet eens een woord voor vinden wat recht doet aan dit moment. Kippenvel, de tranen liepen over mijn wangen. En de liefde voor deze club, ik weet niet of ik dit eerder zo sterk gevoeld heb.

Voor de nabestaanden van Carlo, iedereen bij de club en zijn supporters, heel veel sterkte! R.I.P. Carlo

Feyenoord, we houden van die club ❤