Bron: Feyenoord Twitter account

Daar was ‘ie dan eindelijk. Het eerste kampioenschap dat vele Feyenoorders bewust meemaakten. Een gigantisch orgasme maakte zich meester van Rotterdam-Zuid. We telden weer mee, eindelijk! Kampioen is kampioen, ook op hangen en wurgen. Bovendien zouden we met de CL-centen en de transfersommen van Karsdorp en Kongolo de aansluiting vinden bij Ajax en PSV. De cover van VI, aan het begin van seizoen 2017/2018, staat iedereen op het netvlies. Binnenin voorspelden tal van analisten een titelprolongatie.

Hoe anders is het gelopen… Financieel en sportief zijn we PSV en met name Ajax compleet uit het oog verloren. Het hoekje om, zelfs geen glimp krijgen we te zien. Bijna 30 maanden na die glorieuze dag in mei, zijn we terug bij af. Terug bij niveau 2010. Wéér terug bij af. Een vast patroon sinds de jaren ’70. De zoveelste bittere pil die geslikt moet worden. Hoe kan dat toch?

Gisteren zat ik de hele dag boven op m’n telefoon, te wachten op dat ene bericht. Als het al kwam. Want welke trainer die het nog ziet zitten twijfelt in het openbaar aan zijn eigen toekomst en weigert tekst en uitleg te geven aan supporters? Dat is iemand die niet strijdbaar meer is en de handdoek in de ring heeft gesmeten. En ja hoor, mijn gevoel liet me niet in de steek en iets na 17.00 uur kwam dan eindelijk het bericht: “Jaap Stam stapt op bij Feyenoord”. Weg, door de achterdeur, veilig naar Zwolle, zelfs in geld had hij geen interesse meer. Hij was op, klaar met Feyenoord, klaar met ‘trekken aan een dood paard’.

Jaap Stam viel niet te benijden volgens diverse media. Knoop het nu eens goed in je oren: een trainer van Feyenoord valt al-tijd te benijden. Wij zijn geen RKC, wij zijn Feyenoord. En de hele batterij excuses die Stam aan kan dragen vallen in het niet bij het feit dat hij gewoon tekort kwam voor deze functie. Want ondanks dat het een bestuurlijke puinhoop is, ondanks dat spelers al in de kramp schoten na drie sprintjes en ondanks dat er geen geld was voor aankopen die Stam graag had gewild, leende het programma in de competitie zich ervoor om meer punten met Feyenoord te halen dan Stam heeft gedaan. Niemand verwachtte een kampioenschap, maar plek vier is gewoon een absoluut minimum. En dat is dan nog louter het resultaat, want voetbaltechnisch en tactisch was er al helemaal geen touw aan vast te knopen.

Stam is nu geen trainer meer van Feyenoord, maar had dat eigenlijk al nooit mogen worden. Het is een fout, die op een natuurlijke manier herstelt wordt met een tussenjaar als prijs om te betalen. Groter probleem is dat Feyenoord fout op fout blijft stapelen. Er zijn op allerlei vlakken zo gigantisch veel verkeerde keuzes gemaakt, dat je kunt spreken van structureel wanbeleid. En Stam is daar een symptoom van.

De absolute creatieve armoede die er in het Maasgebouw heerst is tenenkrommend. Smeken of Advocaat alsjeblieft de publieke opinie wilt negeren, zodat je je vurig gewenste ervaren trainer voor de groep kunt zetten en vervolgens uitkomen bij plan B in de vorm van één van de minst ervaren trainers van de Eredivisie met een twijfelachtig trackrecord. Zoiets kan alleen bij Feyenoord, want jezelf onder het genot van een paar wijntjes door Henk Timmer laten enthousiasmeren over de capaciteiten van Jaap Stam, is blijkbaar voor de VVF genoeg om zo iemand aan te stellen en vervolgens nog vetorecht bij transfers te geven ook.

Feyenoord is op alle gebieden nog luier geworden dan voor het kampioenschap. Onderschatten hoeveel impact de voetbalpiramide heeft, nauwelijks communiceren wat je als club van plan bent de komende jaren op het veld en met het stadion, headhuntersbureaus het werven van sleutelfiguren op laten knappen, geld in stenen investeren terwijl de rente belachelijk laag is en vooral heel veel blijven teren op oude gewoonten; terwijl de rest van Nederland zich langzaam aan de Nederlandse voetbalcrisis onttrekt, blijven wij lekker in het verleden hangen. De desastreus verlopen mandekking in de Klassieker tegen het dynamische Ajax als schrijnend voorbeeld, waar zonedekking in het moderne voetbal eigenlijk een must is.

Hoe nu verder? Dat is de grote vraag. Op korte termijn zal Advocaat wel aangesteld worden. Die moet alsnog gewoon vierde worden. Hopelijk met genoeg speeltijd voor talenten, want kapitaal op het veld kunnen we wel gebruiken. Troost meldde dat ze binnen enkele weken een nieuwe directie gaan presenteren en het is een publiek geheim dat hier naast een AD en een TD ook een sterke financiële man bij zal zitten. Om commercieel de club naar een hoger plan te tillen en financieel de vinger aan de pols te houden, met name ook met het oog op Feyenoord City.

De Kleine Generaal moet ons naar Europees voetbal leiden, zodat we niet opnieuw terug moeten in begroting. Vanaf medio 2020 staat er dan een volledig nieuwe directie die een tienjarenplan moeten gaan uitstippelen en de juiste trainer moeten aanstellen. Met een klein beetje goede wil voegen zich daar nog wat investeerders bij om de boel kracht bij te zetten. Dat zou een mooi vertrekpunt zijn.

Het komende half jaar moet voor de club in het teken staan van het ontwikkelen van een identiteit en het samenstellen van heldere doelstellingen. Buitenlandse voorbeelden zoals de Red Bull-clubs, Liverpool, Dortmund en Atlético Madrid kwamen eveneens van ver. Ook zij hebben heel veel wanbeleid gehad, maar door de juiste poppetjes aan de knoppen te laten draaien en door op het juiste moment rustig te blijven en te vertrouwen op die koers, zijn ze nu de succesverhalen van het moderne voetbal.

Het is voor Feyenoord nog niet te laat, maar er moet heel wat gebeuren om de grote achterstand in te lopen op nationaal niveau. In alle afdelingen, ook in de jeugdopleiding, moet grondig gereorganiseerd worden. Alleen zo komen we ooit weer in de positie dat we frontrunner worden. En krijgen we de kans om dan eindelijk eens met ons eigen patroon te breken door ook daadwerkelijk competitief te blijven.

__

Groeten,

Jacky van Fraeijenhove

@FR12Jack