Het is 25 mei 1995, de Kuip loopt over van emotie. Op de schouders genomen loopt de Feyenoord selectie met de Tovenaar van Tatabanya een laatste ronde in de Kuip. Verstopt achter een paar handen vloeien volop tranen. Het is misschien wel het mooiste afscheid op de Nederlandse voetbalvelden ooit. 50.000 Feyenoordsupporters bewijzen nog hun laatste eer aan hun cultheld. Door die winst tegen FC Volendam wordt de KNVB-Beker gewonnen, maar dat lijkt vergeten. De aandacht van het hondstrouwe legioen gaat naar één persoon uit, Jozsef Kiprich.

De Hongaarse Jozsef, die in de jaren 90 in Rotterdam functioneerde als diepe spits, groeide uit tot ultieme cultheld bij vele Feyenoordsupporters. Met zijn nonchalante loopje, zijn kromme schouders en zijn altijd vermoeide uitstraling wist hij 6 jaar lang de Kuip op zijn kop te zetten. Jozsef zag er alles behalve uit als een profvoetballer. Met zijn onverzorgde lange haren die tot aan de onderkant van zijn nek hingen zag Kiprich er eerder uit als een Poolse vrachtwagenchauffeur dan de gedroomde Feyenoord spits. Waar zijn populariteit aan lag wist hij zelf ook niet ‘ ik heb nooit iets speciaals gedaan om op te vallen en nooit bewust met mijn imago of zoiets bezig geweest. Ik ben altijd gewoon mezelf gebleven’ aldus de magiër van de Poesta zonder dat hij het doorhad dat hij hiermee de spijker op de kop sloeg. Jozsef Kiprich was gewoon Jozsef Kiprich en daar veranderende niemand iets aan. Hij was een voetballer die tijd nam voor handtekeningenjagers, lachend op de foto ging met kinderen en net zo van het spelletje voetbal hield als de supporters op de tribune.

Het mooiste moment van Jozsef Kiprich is gelijk typerend hoe de Tovenaar van Tatabanya was. Feyenoord speelt die dag tegen PSV en heeft zojuist een penalty gekregen. Coach Willem van Hanegem wilt voordat de penalty genomen wordt nog zijn wissel maken. Gláucio moet plaats maken voor Jozsef. Tot iedereens verbazing loopt Kiprich met zijn licht bollend buikje rechtstreeks zonder haast te maken natuurlijk, naar Peter Bosz. Hij pakt de bal, legt hem op de stip en schiet hem vervolgens rechtsachter PSV keeper Menzo. De Kuip ontploft en lacht tegelijk, wat een fenomeen.

http://youtu.be/plFi1jcmJKA

Zijn inhammen, zijn snorretje, zijn sluikhaar en slordige stijl maakten Jozsef Kiprich tot een fenomeen die in Rotterdam nooit vergeten mag worden. Zijn ´doe maar normaal dan doe je al gek genoeg´ maakte de Hongaar een echte Rotterdammer. Ooit hoop ik dat Jozsef nog een keertje plaats neemt op de bank. En wanneer Feyenoord dan een penalty krijgt het Jóóózsef Jóóózsef weer massaal van de tribune rolt. Dat het licht bollend buikje weer nonchalant rechtstreeks naar de stip loopt. De bal klaar legt, nog een keer diep ´poeft´ om vervolgens de bal onhoudbaar rechtsonder achter de keeper te schieten

Jorisallday