De aanloop

Blessureleed. Het gebruikelijke gesar van Valentijn Driessen. Dus weinig nieuws.

De wedstrijd

Buiten klaarde het op, maar binnen hielden ze graag nog de sfeer vast van het Piratenfestijn op zaterdagavond. En was het dak gesloten, zodat er vóór de aftrap optimaal kon worden genoten van het georganiseerde vuurwerk.

De eerste tien minuten viel er weinig te beleven, maar daarna des te meer. Nick Marsman duwde net iets te opzichtig Bazoer omver. Het duurde even voordat de penalty kwam, de doelman ging naar de goede hoek en stopte de inzet van Matavz. Maar volgens Pol van Boekel had Marsman té vroeg bewogen. Gele kaart en de bal nóg een keer op de stip, maar de VAR draaide beide beslissingen terug.

Diezelfde Bazoer kreeg nog twee goede scoringskansen (waarvan er één op de lat belandde). Feyenoord schrok wakker, begon eindelijk te voetballen en kreeg ook kansen om de score te openen in Rotterdams voordeel. Die kansen, hét onderwerp van de middag. Jens Toornstra ramde een vrije trap op de lat. Een voorproefje van wat nog komen ging?

In de tweede helft waren het vooral de bezoekers die de dienst uitmaakten. Dikke kansen voor Luis Sinisterra en vooral Steven Berghuis. Orkun Kökcü mikte op de lat, en Sinisterra scoorde in de rebound, maar dat was op aangeven van een buitenspel staande Nicolai Jørgensen. De laatste miste vlak voor tijd, en alleen voor de keeper nog een beste kans. Eentje die er twee seizoenen geleden ongetwijfeld wél in gegaan zou zijn.

Het oordeel

Afijn, die kansen. Bij vlagen werd Vitesse in eigen stadion zoekgetikt, maar werd het vervolgens gespaard. Het thuispubliek slaakte een zucht van verlichting na het laatste fluitsignaal. Net daarvoor had Kökcü net iets teveel tijd nodig voor een uithaal, zodat een speler van de thuisploeg zich nog in de baan van het schot kon gooien. Eric Botteghin en Marcos Senesi hadden het achterin aardig voor elkaar. Senesi lijkt echt met elke wedstrijd te groeien.

Bij gebrek aan beter, en door blessures moet Het Legioen het doen met Lutsharel Geertruida en Tyrell Malacia op de backposities. Die laatste herstelde zich nog een beetje in de tweede helft, en ontsnapte aan een tweede gele kaart. Leroy Fer was onvermoeibaar op het middenveld, maar ook niet echt zichtbaar. Dat gold ook voor Toornstra. En over Kökcü waren de meningen verdeeld. De één vond hem waardeloos, de ander vond hem de beste middenvelder. Berghuis’ tweede helft was beduidend minder dan de eerste. Sinisterra koos vaak verkeerd positie (en werd té laat uit zijn lijden verlost door Dick Advocaat). En Jörgensen… gaan we dit seizoen nog de koele, berekenende Deen zien die ooit dodelijk was in de afronding? Dat hij nu de volle negentig minuten speelde, was wellicht al heel wat.

@joopb68lfc