De aanloop

Na de valse competitiestart tegen Sparta moest voor de selectie en de technische staf snel de blik op de Europa League. In een week met een hoop transfergedoe. Inkomende en vertrekkende spelers, en de voortdurende onrust op directieniveau, de taak aan spelers en staf om niet dezelfde fout te maken als vorig jaar. De knop moest direct om en er moest een goede uitgangspositie voor de return worden gecreëerd.

De opstelling

Dat Berghuis voor Vente zou spelen was min of meer verwacht. Maar de grootste surprise vond ik toch wel dat Tapia bij de eerste elf zat! Hier laat Jaap Stam in mijn ogen zien dat hij, onafhankelijk van wat er om hem heen gebeurd, kan kiezen voor zijn ideale 11. Nadat TD ad interim Sjaak Troost zich zeer negatief had uitgelaten over Tapia en eigenlijk zei dat er voor hem bij Feyenoord geen toekomst is, heeft Stam blijkbaar dingen van Tapia gezien op de training die hem erg bevallen.

De eerste helft

Feyenoord begon de wedstrijd net als tegen Sparta stormachtig, de Georgiërs werden over het hele veld onder druk gezet en Feyenoord creëerde in de het eerste kwartier een paar prima kansen. Hierbij was het vooral Larsson die een bijna niet te missen kans liet liggen. Na een schot van Berghuis die de keeper moeilijk kon verwerken rolde de bal voor de voeten van Samba Sam. Iets te wild en ongecontroleerd ramde hij de bal over de goal van Dinamo. Ik blijf het vreemd vinden dat een speler met zijn technische bagage deze bal niet tussen de palen krijgt op deze korte afstand. Het had voor Feyenoord de wedstrijd een stuk makkelijker kunnen maken.

Na ongeveer 25 minuten met meer dan aardig voetbal en leuke combinaties ging de Feyenoord storm ietwat liggen en kon Dinamo iets meer van achteruit proberen op te bouwen. In deze fase is er te weinig druk vooruit, en worden de voorhoede spelers te weinig aan het werk gezet om gevaar op de helft van de tegenstander te stichten. Tot grote kansen van de Georgiërs leidde het absoluut niet. Ze kwamen niet verder dan wat pogingen van afstand die Vermeer nauwelijks kunnen verontrusten.

De laatste 10 minuten van de eerste helft draaide Feyenoord de duimschroeven weer ietwat aan, en ging het tempo weer omhoog. Dinamo speelde met de kont op de 16 en Feyenoord probeerde al combinerend een gaatje te vinden in de blauwe muur. Dit lukte vaak maar half waardoor de echt grote kansen nog uitbleven totdat in minuut 42 Berghuis een vlotte 1-2 opzette met Larsson. Laatstgenoemde gaf de bal met precies de goede snelheid terug en legde hem perfect terug op Sinisterra die zich met een goede loopactie ontdeed van zijn tegenstander en de bal diagonaal inschoot, prima goal en de terechte voorsprong!

De tweede helft

De tweede helft was eigenlijk een kopie van de eerste. Feyenoord schoot uit de startblokken en Dinamo werd volledig teruggedrongen. Er volgde weer een hele reeks aan kansjes en mogelijkheden en Feyenoord had daarna de totale controle van minuut 60 tot ongeveer 75, weer hetzelfde als in de eerste helft. Feyenoord zet vaak te weinig druk op de bal en Dinamo komt iets meer aan voetballen toe zonder echt gevaarlijk te worden. Het enige gevaar dat ze wel stichten komt voort uit de omschakeling als er een Feyenoorder een fout maakt. Tapia die een sterke wedstrijd speelde liet zich toch weer eens verleiden tot een balletje buitenkantje rechts wat direct voor gevaar zorgde. Één van de Georgiërs stoomde op langs de zijlijn en in het centrum stonden er 2 klaar voor de voorzet. De bal kwam maar het schot had veel te weinig kracht om Vermeer te verontrusten. Uiteindelijk dus geen echte zorgen daar maar wel een moment die ons tegen betere tegenstanders goals tegen gaan opleveren, zoals dat zondag bij de tweede Sparta goal ook het geval was. Later was er nog een afstandsschot van Dinamo (prima redding Vermeer) maar daar houdt het qua mogelijkheden voor die ploeg wel op.

De beslissing

Het beslissende moment van de wedstrijd was  natuurlijk domme rode kaart van Dinamo.Hierna stortte het elftal volledig in elkaar en Feyenoord heeft daar optimaal gebruik van gemaakt. Eerst door de eigen goal! Uit een prima voorzet van Steven Berghuis, was het een Georgische verdediger die de bal langs zijn eigen doelman werkte. Hierna volgde uit een voorzet van Narsingh en de kopbal van Larsson een handsbal en belandde bal op de stip.

Berghuis pakte dit cadeautje ietwat moeizaam uit maar toch stond er 3-0 op het scorebord, en daarmee was de koek nog niet op want na een schitterende passeerbeweging van Larsson en ook een prima voorzet was het Luciano Narsingh die de eindscore naar 4-0 tilde, wat een weelde!

Het eindoordeel

Feyenoord heeft al met al een prima wedstrijd op de mat gelegd, ja er zitten nog genoeg onderdelen in waar Stam aan zal moeten werken, maar al met al speelde Feyenoord fris, dominant en aantrekkelijk voetbal. Nog altijd denk ik dat je met snellere centrale verdedigers makkelijker ver voor je goal kan spelen waardoor je nog meer druk kan zetten op je tegenstander, de vondst van Stam om daar Tapia voor te laten spelen pakte prima uit. Loopt veel gaatjes dicht en doet verdedigend altijd zijn arbeid, het Tapiaatje met de bal buitenkant rechts moet er natuurlijk echt uit. Speciale vermelding ook wat mij betreft voor Kökcü die rondloopt alsof hij al jaren in Feyenoord 1 staat. Rustig aan de bal, ziet de openingen prima, heeft diepte in het spel. Prima!

MOTM

Maar de man van de wedstrijd was voor mij toch echt Steven Berghuis. Voor het eerst in deze nieuwe rol als valse spits, zo het spel naar je toetrekken en verdelen en toch weer bij 3 van de 4 goals betrokken. Klasse!

Nu al benieuwd naar komende zondag.

Roodwitte groet,

Leon Heijdra