Een Twaalf Spreekt met een jonge supporter want Glenn is 17 jaar maar hij komt inmiddels wel al negen jaar in de Kuip. Zijn moeder, Ingrid, heeft hem opgegeven voor deze rubriek. Haar bijdrage kunnen jullie hier lezen:https://w-z-f.nl/ingrid-tussen-…ekker-spannend


Yo Feyenoorders. Ik ben Glenn Bergwerf, ik ben 17 jaar en ik woon in Spijkenisse. Ik heb zelf tien jaar lang gevoetbald, nu zit ik alleen nog één keer in de twee weken in het mooiste stadion van Nederland. Op dit moment volg ik een opleiding voor Allround Operationeel Operator op het STC te Brielle. Twitter gebruik ik niet al te veel meer, maar op Instagram wil ik nog weleens een fotootje gooien. Mijn Instagram is @Glennnnie.

Hoe ben je ooit in aanraking gekomen met Feyenoord?

Dit begon op jonge leeftijd al. Zo ver als ik me kan herinneren was mijn eerste keer Feyenoord met het verjaardagsfeestje van mijn drie jaar oudere broer, het was een kameraadjeswedstrijd. Het enige wat ik toen deed was om me heen kijken, omdat ik niet wist wat ik zag. Zoveel mensen. Ik wist ook niet hoe graag ik naar huis wilde, zo koud had ik het. Niet echt een succes dus. Een paar jaar verder vond mijn moeder het een goed idee om het nog een keer te proberen. We gingen naar Feyenoord-Excelsior, het was ook nog een avondwedstrijd. En ik mocht ook nog eens achter het doel staan met een Feyenoordvlag. Dit was geregeld via het Tifoteam. Voor de wedstrijd stond ik daar dus, met mijn Feyenoordshirt aan. Ik draaide me om naar de gele zijde en begon het publiek een beetje op te jennen, beetje schreeuwen, beetje kloten. Toen wist ik het zeker, dit is mijn club. Wat een sfeer heerst er daar in die Kuip. Wat een mensen. Wat een club. De wedstrijd eindigde uit me hoofd in een 1-0. Niet al te bijzonder. Maar één ding wist ik zeker, Ik wilde nog een keer. Dus zodoende steeds wat losse kaarten gekocht en uiteindelijk ga ik nu al negen jaar naar Feyenoord.

Wat is voor jou het ultieme Feyenoord-gevoel?

Het ultieme gevoel is voor mij als er op het veld een echte strijd wordt vertoond. Voetbal is passie, voetbal is willen winnen. Als zo’n heel elftal er echt voor vecht en De Kuip erachter gaat staan. Ja, dat zijn toch wel de wedstrijden waarvoor je naar het stadion komt.

Hoe ziet bij jou een wedstrijddag eruit als je een wedstrijd bezoekt?

Met paps en mams naar Varkenoord. Daar slap ouwehoeren, lekker biertje erbij. Speculeren over met hoeveel we wel weer niet gaan winnen. Gewoon lekker in dat sfeertje komen. Daarna met de bende naar vak X. Mijn ouders zitten op Z. En dan lekker genieten van een heerlijk potje voetbal. En als dat er niet is lekker stuiteren in de legioenzaal. En ALS we dan verliezen toch wel met een hele zure nasmaak naar huis. Meestal ben ik na zo’n dag wel kapot en pleur ik op de bank in slaap tot we kennen eten.

Wat heeft Feyenoord voor impact/invloed op je dagelijks leven?

Ik denk dat Feyenoorders hard zijn. Al die ellende waar de club de afgelopen tijd doorheen is gegaan. Ja dan moet je wel een harde zijn. En als er dan weer zo’n neus gaat lopen zeiken tegen je hoe je club weer eens op z’n donder heeft gekregen in het weekend ja, dan is dat wel ff bijten. En zeker de afgelopen tijd. Je bent verdomme iedere keer de betere en dan krijgen we het toch weer voor elkaar om met lege handen naar huis te gaan. Ja dat is zuur en daar word je niet bepaald blij van.

Hoe sta jij in de discussie rondom de ver(nieuw)bouw van de Kuip?

Ik sta er een beetje tussenin. Ik denk dat, als het goed wordt uitgevoerd, je meer profijt haalt uit een nieuw stadion. Bouw gewoon, net als bij bijvoorbeeld Arsenal, business suits helemaal rondom in het stadion. Daar is het geld te halen. En ja natuurlijk moet je ook proberen om de sfeer te behouden. Zolang het geen ufo wordt, net zoals die aRENa, denk ik dat je je eigenlijk geen zorgen hoeft te maken. Want die sfeer komt niet door alleen De Kuip. Die sfeer komt door dat fantastische legioen. Aan de andere kant, waarom zou je weg gaan uit De Kuip? Het is verdomme nog steeds het mooiste en meest sfeervolle stadion van Nederland. En het kost je, zeker op korte termijn, alleen maar centen. Koop eerst maar een spits. Schijnt dat er nog één onder contract staat bij City. Eene John. Misschien is dat wat.

Wie is jouw favoriete (oud)speler en waarom?

Dat kan er maar één zijn. Ron Beton. Wat een gozer. Na twee keer een hele lange blessure te hebben gehad, je zo omhoog knokken. En uiteindelijk ook nog uitgroeien tot aanvoerder. In mijn ogen is Ron een echte Feyenoorder. En ik hoop ook dat hij ooit nog eens terug keert. Naast Ron is er trouwens nog wel één van wie ik echt hoop dat die terug komt, namelijk Dirk Kuyt. Zelfde verhaal, want Kuyt die hoort op Zuid.

Als je iets mocht veranderen bij Feyenoord, wat zou dat zijn?

Altijd is er wel iets te zeiken of te zeuren. Maar als je me dan vraagt wat ik aan de club zou veranderen, zou ik zeggen; niks. Feyenoord is de mooiste club van Nederland met een geweldige historie en achterban. Wat wil je nog meer? Nee Feyenoord moet Feyenoord blijven. En Feyenoord is van ons.

Wat is het mooiste, leukste, gekste moment dat jij tot nu toe hebt beleefd bij/met de club?

Zoveel geweldige en mooie momenten al in negen jaar een seizoenkaart:

Op de rug zitten van een vreemde bij de bekerfinale, tussen de Utrecht supporters op de Bunnikside, alle eerste trainingen, DE 4-2 en al het slap ouwehoeren.

Maar één moment steekt er met kop en schouders bovenuit. Dat was toen ik wedstrijdmascotte was. Feyenoord-Utrecht, 8 augustus 2010. Dat is toch wel een kleine jongensdroom die uitkomt. Das alweer bijna vijf jaar geleden, wat gaat de tijd ook snel. Maar ik weet het nog heel goed. Eerst rondo’tje met de reservespelers. Dat was toen nog met BMI, een jongen die later uit zou groeien tot basisspeler. Toen de bal bij mij afgepakt werd en ik dus in het midden moest, werd er gezegd neejoh wij gaan wel. Maar ik laat mij natuurlijk niet kennen en ging gewoon in het midden. En dan daarna mag je met Meneer Houtman praten. En dat galmt dan door dat hele stadion. 3-1 riep ik, dat wordt de eindstand. Daarna mochten mijn ouders en ik tussen de bobo’s op vak KK, ik had toen zelf een seizoenkaart op Z. Maar ik had het al snel gezien daar. Toen zijn we de tweede helft maar op W gaan zitten. Veel beter. Einde wedstrijd, 3-1. Ik rende naar de boarding en riep; HEEE MENEER HOUTMAN. 3-1 HE! Ik zag meneer Houtman lachen en hij stak zijn duim op. Daarna nog even op de foto geweest met wat spelers en Gerard Meijer in het Maasgebouw. Om daarna te horen te krijgen dat ik het volledige teneu van Feyenoord mee naar huis kreeg. Ja dat was zeker een dag om never nooit niet te vergeten.

Ik vond het erg leuk om dit stuk te schrijven. Het haalt tegelijkertijd een hoop gave herinneringen omhoog.

De virtuele pen wil ik nu doorgeven aan @stoopie0223.