Vandaag weer een dame in Twaalf Spreekt en uit betrouwbare bron weten wij dat zij een enorme bewonderaarster is van Pellè en dan hebben wij het niet alleen over de voetballer Graziano Pellè. In het verhaal van Wendy zien jullie dat dit tot stand is gekomen voor de voorronde CL maar omdat zij hierover haar mening geeft hebben wij hieraan niets veranderd.


Ik ben Wendy, woonachtig in de regio Utrecht, getrouwd, trotse moeder van een dochter en sinds eind jaren ’90 seizoenkaarthouder. Na de geboorte van mijn dochter ben ik er even tussenuit geweest maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan dus zitten we sinds twee jaar weer op ons oude Vak W. Op Twitter ben ik te vinden als @wen77.

Hoe ben je ooit in aanraking gekomen met Feyenoord?

Ik weet niet hoe ik ooit expliciet in aanraking ben gekomen met Feyenoord. Ik kom niet uit de regio, mijn vader had geen uitgesproken voetbal voorkeur, maar ik weet wel dat ik als klein meisje op het schoolplein bij de vraag ” ben je voor ajax of Feyenoord?” al steevast antwoordde met “Feyenoord!” terwijl ik van beiden niet eens wist wat het was. De liefde voor Feyenoord kwam met de jaren en algauw zat ik op zondagavond aan de buis gekluisterd voor studio sport en luisterde ik Langs de Lijn op de radio om de wedstrijden te volgen. De volgende logische stap was een seizoenkaart en die kwam er dan ook. Seizoen 1998/1999 stond ik samen met mijn zusje op de Coolsingel; jammer genoeg een ervaring waar we anno nu nog steeds op moeten teren… We begonnen de wedstrijden te bezoeken met zijn tweeën maar algauw vertrokken we op zondagochtend met 3 volle auto’s uit Ede. Op vak W hadden we ons plekje gevonden.
Ook de UEFA cup 2002 was natuurlijk een geweldige ervaring. Vanuit Turkije via de telefoon de strafschoppenserie tegen PSV geluisterd en terwijl ik s nachts moest werken stonden mijn zusje en vrienden de hele nacht voor de Kuip om de vrijgekomen kaarten van Inter Milan te bemachtigen. Wat een sfeer was dat tijdens de wedstrijd onder het uitvak. Voor de finale hadden we jammer genoeg geen kaarten maar in de Oude Haven volgden we de wedstrijd. Van tevoren was ik ontzettend ziek; rillingen, zweten, misselijk, nare buik. Ik maar rondjes lopen en me ellendig voelen… De wedstrijd begon, Pierre legde de eerste er in en ik was wonderbaarlijk genezen. Dus dat noemen ze nou ” ziek van de spanning zijn”

Wat is voor jou het ultieme Feyenoord-gevoel?

Feyenoord voel en adem je overal. In het stadion, thuis voor de buis, op Varkenoord. Maar het meest ultieme Feyenoord gevoel komt vooral naar boven tijdens een discussie met een aanhanger van de club uit de hoofdstad. Met hand en tand blijf je je club, je trots verdedigen en trap je elk argument van hen de grond in. Hoe beroerd ons seizoen ook is, er is altijd wel iets om mee aan te tonen dat wij de enige echte club van Nederland zijn met de enige echte supporters. En dan, dan ervaar ik het ultieme Feyenoord gevoel.

Hoe ziet bij jou een wedstrijddag eruit als je een wedstrijd bezoekt?

Een wedstrijddag begint steevast met een bezoekje aan Varkenoord waar we een gezellig drankje nuttigen en de analist in iedereen naar boven komt. Heerlijk om ieders theorieën aan te horen. Een uur voor de wedstrijd tuigen we naar ons vakkie W om de sfeer te proeven en de spanning te voelen stijgen. Na anderhalf uur schreeuwen, juichen, vloeken en zuchten zitten we doorgaans als dode vogeltjes terug in de auto, helemaal leeg gestreden, zwijgend te luisteren naar de analyses en interviews op de radio.

Wat heeft Feyenoord voor impact/invloed op je dagelijks leven?

Om nou te spreken van impact op mijn dagelijkse leven gaat misschien wat ver. Maar toch, dagelijks kijk ik even op Twitter wat mijn mede-kameraden te melden hebben, dagelijks heb ik contact met de voetbal-dames in een groepsapp. Daarnaast zet ik altijd direct het speelschema in mijn agenda en zonder dat mijn wederhelft het in de gaten heeft plan ik strak om de wedstrijden heen. In het verleden is het zelfs wel eens gebeurd dat ik een terugvlucht van een vakantie heb omgeboekt, paar dagen eerder naar huis vanuit Florida, omdat ik anders Feyenoord-020 zou missen. Dus op die manier heeft het zeker impact.

Hoe zie jij de (nabije) toekomst van onze club?

Hoewel iedereen snakt naar een kampioenschap is dat momenteel ver weg. Met het vertrek van Pellè zijn we ook een heleboel doelpunten kwijtgeraakt. De man was van onschatbare waarde voorin. Ik hoop dat er snel een spits kan worden aangetrokken die het team mee op sleeptouw kan nemen. Want potentie is er genoeg, alleen hebben we nu iemand nodig die er letterlijk en figuurlijk met kop en schouders bovenuit steekt. Ik hoop op een gunstige loting in de laatste voorronde Europa League (sorry, ik heb Besiktas inderdaad al opgegeven); het is Feyenoord en al zijn supporters zo gegund om weer eens een groepsfase Europees mee te maken. Natuurlijk wil ik daar ook een persoonlijk slaatje uit slaan om Europees mee uit te reizen. De laatste keer mee uit was FC Basel, een geweldig leuke ervaring en het wordt hoog tijd dat er nieuwe herinneringen worden gemaakt.

Als je iets mocht veranderen bij Feyenoord, wat zou dat zijn?

Ik zou niet veel willen veranderen aan hoe de club is, het stadion is etc. Maar als ik dan toch iets zou moeten, mogen, benoemen dan zou ik moeten kiezen uit twee slechte eigenschappen van onze mede-supporters n.l. A: het eeuwige knokken en B: het gebruik van het word “kanker”.

A: Met betrekking tot het knokken? Eigenlijk heel simpel: ik heb nooit een petje of capuchon nodig om mezelf onherkenbaar te maken. In mijn optiek heeft een ieder die dat wel doet wat te verbergen. Wat is nou de noodzaak van proberen uit te breken? Het risico op klappen krijgen is groot, het risico op een stadion verbod net zo. Ga de “vijand” verbaal te lijf, dan heb je kans dat er nog 35.000 man met je meedoet. Je benadeelt enkel je club en jaagt mede-supporters de stuipen op het lijf.

B: En dan de “kanker”… Lang getwijfeld of ik het wel ter sprake moet brengen maar ik doe het toch. Twee zaken vallen me op: het woord wordt steeds vaker gebruikt en er zijn steeds meer mensen die er mee in aanraking komen. Zelf ben ik ook “patiënt” zoals dat zo mooi heet en als je dan anderhalf uur tijdens een wedstrijd staat op je pijnlijke letterlijk verkankerde benen en hebt personen naast je staan bij wie de langspeelplaat continu blijft hangen (kankerjood, kankerscheids, kankermongool ga zo maar door) dan vergalt dat het hele plezier van een wedstrijd bezoeken. Hebben deze personen het zelf niet door? Ik heb geen idee. Zeg ik er wat van? Dat dan ook weer niet eigenlijk. Geen zin in gezeur of een klap op mijn gezicht. Maar van binnen kook ik of breek ik en dat kan nooit het doel zijn van een wedstrijdje Feyenoord. Ik denk dat de meeste aanwezigen zouden schrikken als alle mensen die zelf patiënt zijn (geweest) of er dichtbij mee in aanraking zijn gekomen zich kenbaar/zichtbaar zouden maken. Ze hebben geen idee om hoeveel mensen het gaat en hoevelen ze kwetsen tijdens hun uitingen.
Voor een ieder die op zoek is naar alternatieve uitingen: ik heb nog wel een lijstje!

Wat is je mooiste Feyenoord gerelateerde ervaring of anekdote?

Mijn anekdote is toch wel mijn kleine trots, mijn 4-jarige dochter. Die met 3 jaar al voor de televisie stond en zei “mam, is dat ajax-bah?”. Of toen ze zei “mam, ik vind Pellè heel knap maar zijn haar is wel vies”. Het moment dat ik haar vertelde dat Pellè ergens anders was gaan voetballen, antwoordde ze “dan vind ik voetbal niet meer leuk!”. Een bijdehandje (man) vroeg er op door waarop mevrouw zei “nu missen we heel veel punten hoor!”. Blij dat ze nu al in ziet dat hij niet alleen een genot voor het oog was maar ook een hele nuttige bijdrage heeft geleverd aan de afgelopen twee seizoenen.
Ik kan niet wachten tot ik haar mee kan nemen naar de wondere wereld van Feyenoord!