Gisteren was het eindelijk zo ver, mijn kleine meid mocht voor het eerst met papa en mama mee naar de Kuip. Ondanks dat ze nog best wel jong is (4,5) vond ik dit een mooi moment. Een rustig potje voetbal en dan ook nog voor het goede doel en niet al te laat, Perfect! Het mooie van het meenemen van een kind naar de Kuip is dat je jezelf herkent in zoveel indrukken. De eerste keer de massa mensen waar je doorheen loopt. De eerste keer die gigantische lichtmasten die je ziet. En vooral de eerste keer het oplopen van het vak en daar die machtige Kuip aanschouwen. Voor heel even voel je je dan ook weer 4 jaar.

Het laat je ook weer beseffen wat een fantastisch stadion de Kuip eigenlijk is. Tuurlijk, niemand hoeft mij dat te vertellen, maar veel dingen zijn toch als een soort van routine. Een oude maar heerlijk zittende jas, die je nooit weg zal doen. En als je dan naar zo’n kleine meid kijkt, die dat alles met grote ogen voor het eerst gadeslaat, dat is voor een ouder echt fantastisch. Het laat je beseffen: Dit is meer dan een stadion. Dit is een plek vol met herinneringen, emoties en de plek waar Feyenoord thuishoort. Niet alleen nu natuurlijk maar ook in de toekomst. Ik hoop dat vele vaders en moeders na mij ook nog deze fantastische beleving mogen gaan hebben in de Kuip. Wat mij betreft nog vele generaties lang!

Feyenoord City?

Je moet er toch niet aan denken dat je met je kroost straks voor het eerst een levenloze betonbak in loopt? Tuurlijk, voor een kind zal het misschien net zo indrukwekkend zijn. Maar ik zou toch de herinnering en emotie missen die ik zelf ooit had toen ik als guppenkop mijn eerste stappen zetten op de Stadiontribune. Daarom mensen, neem je kind mee naar de Kuip. Kijk naar ze en geniet van ze. En zie wat het met ze doet en je weet het, DIT stadion is waar Feyenoord thuishoort!

#StopFeyenoordCity