Een paar weken geleden zijn wij op bezoek geweest bij een zeer geliefde oud-Feyenoorder: Thomas Buffel. Naast dat Thomas Buffel een Feyenoorder in hart en nieren is, is hij ook nog eens een zeer fijne gozer die ons met open armen ontving om weer eens te praten over één van zijn eerste liefdes: Feyenoord. Thomas, bedankt!


Bij deze wedstrijd van Racing Genk (tegen KV Mechelen) viel ons de relaxte sfeer op, terwijl er ook onrust zou zijn onder supporters

Het is in eerste instantie een kritische aanhang waar hetzelfde wordt verwacht als bij Feyenoord; hard werken. Het is ook een arbeidersclub, het verschil zit hem in het type arbeiders. In Rotterdam zijn het historisch gezien de havenarbeiders, Genk is een club van mijnwerkers. In de basis is de overeenkomst qua verwachtingen: eerst een goede mentaliteit, hard werken en dan goed voetbal. De laatste jaren heeft deze club behoorlijk wat successen gekend, we speelden Champions League, werden kampioen en toen zijn er verkeerde keuzes gemaakt. Daarbij kwam dat er wat transfers ingekomen zijn waar het publiek zich niet mee kon vereenzelvigen, als dan de resultaten iets achter blijven bij de verwachtingen dan ontstaat er dus ook hier onrust. Al denk ik ook dat door het Play off-systeem in België er nog van alles mogelijk is.

Terug naar het begin in je carrière. Je speelt nu sinds 2005 niet meer voor Feyenoord maar hoe kijk je op die periode terug?

Het was voor mij een belangrijke en fantastische periode in mijn carrière, vandaar dat ik ook niet lang hoefde na te denken toen jullie de aanvraag deden, als je eenmaal Feyenoorder bent (geweest) gaat dat er nooit meer uit. Vandaar dat ik jullie met heel veel plezier hier uitnodig. Ik ben er eigenlijk ook gedeeltelijk opgegroeid, als 16 jarige knaap verliet ik het ouderlijk huis. Dit zijn ook erg belangrijke jaren in je leven, je leert hier zelfstandig te worden en heb dus ook in Rotterdam mijn weg gezocht, en heb daar een fantastische tijd gekend waar ik in de jeugd succesvol ben geweest en later ook in het eerste elftal. We speelden onder andere Champions League. Helaas hebben we in die periode nooit een tastbare prijs kunnen pakken. Persoonlijk ben ik ook best succesvol geweest. Ik maakte in 2 seizoenen meer dan 30 doelpunten in de competitie en heb ook Europees een paar belangrijke goals gemaakt.


In de winterstop is Wotte naar mij toegekomen die mij vertelde dat er een bod lag van Glasgow Rangers en werd mij de keuze gelaten: óf je gaat er op in, óf je belandt op de tribune.


Toch kwam er een kantelpunt met een nieuwe trainer (Gullit) en technisch directeur (Wotte) die het anders zagen. Vind je dat je toen fair behandeld bent? En hoe kijk je daar nu op terug?

Unfair behandeld… Nee, al had ik toen best wat meer mogen opkomen voor mezelf en iets meer op mijn strepen gaan staan. Het was een vreemde situatie, want toen Gullit kwam moest ik per se nummer 10 krijgen van hem en zou ik ook meer dan ooit een spelbepalende rol krijgen in het elftal. Ook waren we al aan het onderhandelen over het verlengen van mijn contract, terwijl ik nog een 2-jarig contract had lopen. Toen raakte ik in de voorbereiding licht geblesseerd en heeft hij in plaats van mij Salamon Kalou gebracht, terwijl ik denk dat ik ook samen met Kalou en Kuijt een goede voorhoede had kunnen vormen. Gelukkig bleven de supporters achter mij staan, waar ik veel steun aan heb gehad. Tijdens wedstrijden werd minutenlang mijn naam gescandeerd zodat Gullit bijna geen andere keus had dan mij alsnog in te brengen, de supporters hebben mij toen echt recht gehouden. In de winterstop is Wotte naar mij toegekomen die mij vertelde dat er een bod lag van Glasgow Rangers en werd mij de keuze gelaten: óf je gaat er op in, óf je belandt op de tribune. Op dat moment een moeilijke keuze omdat ik niet goed kon inschatten hoe lang Gullit nog trainer zou blijven. Als je als jonge speler dan nóg een half jaar op de bank zou moeten zitten begint het dan toch op een verloren jaar te lijken. Ik heb uiteindelijk de stap gezet naar Glasgow Rangers, wat voor mij persoonlijk en voor Rangers als clubresulteerde in een succesvolle periode. Tegenwoordig zie je niet veel spelers meer die altijd voor dezelfde club hebben gevoetbald maar als ik dan de Europa League wedstrijd van Feyenoord tegen Standaard Luik bekijk en je ziet de Kuip met zijn supporters, dan denk ik wel eens: ‘Goh, ik had daar best heel mijn carrière willen blijven spelen en afsluiten. Ik ben nooit iemand geweest die droomde van de Premier League of de Bundesliga; ik kwam als 16-jarige jongen bij Feyenoord en wilde alleen maar slagen in de Kuip. Feyenoord was toen ook nog een grootmacht.

Is er dan nooit interesse terug geweest vanuit Feyenoord?

Er is niet echt interesse geweest. Toen ik net mijn beide knieën had laten opereren in Glasgow heeft mijn management nog wel contact gezocht met Feyenoord of ze eventueel open stonden voor een overgang. Ik denk dat mede door die operaties Feyenoord toen heeft gekozen voor Tomasson, waarna ik naar Cercle Brugge vertrok en via Cercle een jaar later bij Genk belandde. Later misschien wel een goede keuze ook, omdat ik denk dat het als Belg toch ook belangrijk is om succesvol te zijn in eigen land.


Voor mij persoonlijk is ook de appreciatie van het publiek erg belangrijk. Zo ben ik door de supporters van zowel Feyenoord als Rangers ooit uitgeroepen als beste speler van het seizoen.


Zie je je tijd bij Feyenoord uiteindelijk wel als geslaagd?

Ja! Ik vind toch wel dat ik geslaagd ben. Ik had natuurlijk ook eens graag op het bordes gestaan op de Coolsingel dus in het collectief ben ik zonder tastbare prijzen niet geslaagd, maar persoonlijk denk ik het toch wel. Veel spelers kunnen het niet nazeggen dat ze in 2 jaar 30 goals maakten als nummer 10. En ook Europees maakte ik veel goals. Voor mij persoonlijk is ook de appreciatie van het publiek erg belangrijk. Zo ben ik door de supporters van zowel Feyenoord als Rangers ooit uitgeroepen als beste speler van het seizoen. De laatste 3 jaar bij Genk was dit ook het geval. Supporters geven hun laatste geld uit aan het voetbal en als je dan zulke waardering terug krijgt is dat heel erg belangrijk.

En nu dan? Je bent inmiddels 33 en dan ben je als voetballer toch in de herfst van je carrière, heb je nog bepaalde ambities?

Ik ben inderdaad al 33 en na dit seizoen loopt mijn contract af, het liefst zou ik mijn carrière willen afsluiten bij een topclub. De gesprekken om dan met elkaar door te gaan zijn opgestart maar ik ben ook benieuwd hoe het sportief hier de komende periode evolueert. Ik heb me op het juiste moment laten opereren aan mijn knieën waardoor ik me nog erg fit voel en ik denk zeker nog 2 jaar op het hoogste niveau mee te kunnen. Ik wil graag nog 2 jaar lang alles er uit halen, daarna ben ik dan 36 en dat lijkt mij een mooi moment om een punt te zetten achter mijn carrière. Wie weet zelfs bij Feyenoord ;)

Terug naar Feyenoord, want dat is waar wij uiteindelijk voor komen. Je hebt daar getraind onder Beenhakker, Van Marwijk ,Gullit en als interim ook even onder Van Stee. Wie is daar nou het belangrijkst geweest voor je ontwikkeling?

Ik denk toch Van Marwijk. Onder hem heb ik uiteindelijk mijn kans gekregen in het elftal en mezelf te ontwikkelen als speler. Ik was de eerste wedstrijd geschorst omdat ik nog een schorsing meenam vanaf Excelsior waar ik die 2 jaar daarvoor op huurbasis speelde. Op zo’n moment weet je aan de ene kant dat, hoe goed je het ook doet in de voorbereiding, je de eerste wedstrijden niet mag en zal spelen. Aan de andere kant nam juist dit wel wat druk weg. De eerste wedstrijden won Feyenoord en het elftal stònd. Maar omdat Bonaventure Kalou te laat kwam voor de wedstrijd mocht ik starten. Daarna ben ik blijven staan en maakte ik uiteindelijk 18 goals. En was ik zeer succesvol met Van Hooijdonk die er dat seizoen geloof ik 30 maakte, dus samen maakten we zo’n 48 goals.


Ik ben inmiddels bezig met het behalen van mijn versnelde cursus voor mijn A diploma!


 

Je had het net zelf al over je verhuurperiode bij Excelsior. Zag je die periode toen als een straf of was het min of meer ook goed voor je ontwikkeling?

Nou ja goed, je komt als jonge kerel naar Rotterdam en je kijkt op naar Feyenoord… Je mag daar in de jeugd gaan voetballen en wordt de beste speler in de landelijke A-competitie. Het jaar daarna kwam ik bij de selectie van het elftal dat net kampioen was geworden met onder andere Tomasson en Cruz. Op zo’n moment weet je dat je nog wat geduld moet hebben en moet je een keuze maken: Je gaat óf op de bank zitten óf je gaat er voor om uitgeleend te worden. Uiteindelijk is het verhuur geworden en kwam ik in een mooie groep terecht met Adrie Koster als trainer, echt een vaderfiguur voor jonge spelers. Die 2 jaar werden we twee keer 2e in de Eerste Divisie en promoveerden zelfs. Ik werd twee keer uitgeroepen tot Beste speler van de Eerste Divisie dus uiteindelijk is de verhuur voor mij zeker goed geweest voor de rest van mijn carrière.

Volg je Feyenoord nog op de voet ? En ga je nog wel eens naar de Kuip?

Vorig jaar ben ik voor het laatst geweest, thuis tegen NAC. Ik moet zeggen: met zelf zoveel Europese wedstrijden zijn er niet echt veel momenten of mogelijkheden om naar Rotterdam te gaan. De enige vrije weekenden zijn de interlandweken maar dan speelt Feyenoord natuurlijk ook niet.

Heb je nog contact met spelers waar je met Feyenoord in het elftal speelde?

Als er één ding is waar ik na al die jaren best nog spijt van heb is het de manier waarop ik ben vertrokken. Nadat ik bij Rangers had getekend speelde ik drie dagen daarna een Old Firm. Het is allemaal zo snel gegaan dat ik eigenlijk geen tijd heb gehad om afscheid te nemen van supporters en medespelers, gasten met wie ik een goede band had zoals Paauwe, Kuijt, Lodewijks… Het contact is daarna snel verwaterd en ik hoop dat, zodra ik straks zelf ben gestopt, ik die banden weer eens kan aanhalen.

Zie je jezelf terug op de velden als trainer als je stopt met actief voetballen?

Ik ben inmiddels bezig met het behalen van mijn A-diploma. Dit is een versnelde cursus voor een traject van anderhalf jaar. Ik wil deze halen omdat dit een interessante route is zo naast je actieve voetbalcarrière. Maar ik heb nog geen concrete plannen om aan de slag te gaan als hoofdtrainer.


Voor mij was als jonge jongen Feyenoord dé club waar ik wilde slagen en wilde blijven voetballen


 

Denk je uiteindelijk dat je alles uit je carrière gehaald hebt of heb je weleens zoiets van: ‘Als bijvoorbeeld Gullit niet dwars had gelegen had ik een stuk verder gekomen’?

Tegenwoordig ben je als voetballer vaak pas geslaagd voor de buitenwereld als je in een grote competitie heb gespeeld. Voor mij was als jonge jongen Feyenoord dé club waar ik wilde slagen en wilde blijven voetballen. Ik had ook geen enkele intentie om te vertrekken. Zowel niet na het eerste als na het tweede jaar, zoals nu bijvoorbeeld vaak het geval is als je twee jaar goed presteert en veel scoort. Bij Rangers is het aan het begin ook erg goed gegaan. Alleen toen ik na de operaties aan mijn knieën terugkwam om weer te gaan spelen waren ze inmiddels in financieel noodweer en ben ik blijven steken op 96 wedstrijden. Mede omdat bij 100 wedstrijden in het eerste, Rangers nog een betaling aan Feyenoord had moeten doen als onderdeel van mijn transfer. Daarna ben ik naar Cercle gegaan, wat op het eerste gezicht misschien niet de ideale stap was. Maar ik wilde op dat moment de garantie hebben dat ik ging spelen en uit het voorstel van Cercle sprak enorm veel waardering. Ik heb ook met wat andere clubs gesproken, onder andere met Standaard Luik en er was wat interesse uit de Bundesliga van Hannover 96 en FC Köln. Maar het aanbod van Cercle was met medewerking van wat privé-investeerders van dien aard dat ik daar op in gegaan ben. Ook hadden ze een goed seizoen achter de rug. De keuze voor Cercle was op dat moment niet de meest logische keuze maar is wel de opstap geweest naar een topclub in België. Of ik een stap hoger nu nog aan zou kunnen is lastig te zeggen, al denk ik wel dat ik een speler ben die met betere voetballers om me heen ook goed mee zou kunnen op een hoger niveau. De absolute top zoals Manchester United zou ik niet weten of ik daar voetballend mee kan want daar heb ik nooit gespeeld. Maar wel heb ik met jongens gespeeld die wel in de absolute top kwamen zoals Van Persie bij Feyenoord.


Een paar dagen na het interview lag er bij de Familie Buffel een verrassing van Feyenoord op de vloer. De bestuursleden en rest van de Feyenoordmedewerkers hadden Thomas en zijn familie een kaart en cadeau gestuurd om ze een hart onder de riem te steken tijdens moeilijke tijden. Op de kaart stond onder andere: “De deur staat altijd voor je open.” Ondanks dat velen van ons regelmatig afgeven op de directie etc, geeft dit ook aan wat voor een club Feyenoord is. Oude helden worden nooit vergeten.

IMG-20150126-WA0015

Schermafbeelding 2015-01-03 om 21