Hoezee! Feyenoord is deze zomer na een recordopbrengst van 33 miljoen euro uit de schulden en zit in de gezonde categorie van de KNVB. Toch is er veel kritiek de laatste weken en dagen, omdat Feyenoord met een zeer verzwakte ploeg Europa is ingestuurd en ook al bijna aan de competitie moet beginnen. Deze kritiek richt zich vooral op technisch directeur Martin van Geel, die bepalende spelers te snel zou laten gaan en beter had moeten anticiperen op hun vertrek.


Wie de wedstrijd tegen Besiktas terugkijkt, kan zich ongetwijfeld vinden in de kritiek. De vraag is echter hoe terecht dit is. Vergeten we niet dat Feyenoord in feite nog lang niet uit de schulden is? Dat onze club ruim 30 miljoen van de Vrienden van Feyenoord (VvF) heeft geleend, welk bedrag met 4% rente per jaar terugbetaald moet gaan worden zodra een positief eigen vermogen van 3 miljoen is bereikt?

De VvF hebben dus ook een grote invloed op de transferinkomsten die we mogen herinvesteren. Dit is vastgesteld op 25-50%, maar men gaat niet zomaar akkoord met een nieuwe speler die miljoenen kost. Er moet wel een risico-afweging gemaakt worden: gaat de investering Feyenoord meer opleveren in de toekomst? Vandaar dat Gudde al zei: we investeren alleen nog in jonge spelers met restwaarde. Hiermee doelde hij dus op transfersommen; rechtsback Wilkshire is transfervrij. Hij neemt alleen ruimte in van het jaarlijkse salarisbudget en belemmert het terugbetalen van de investeerders niet. Een rechtsback was nu eenmaal nodig naast de jonge Lopes Cabral.

Door deze bewezen verdediger gratis op te pikken, houdt Feyenoord meer geld over voor de absolute prioriteit: een scorende spits, een speler die het enorme verlies van Pellè kan opvangen. Pellè langer bij Feyenoord houden was geen optie. Southampton was als enige club concreet, en ook de enige club waar hij naartoe wilde. Koeman had dringend behoefte aan een spits, want Pellè is momenteel de enige optie voorin. Als Feyenoord de transfer had opgehouden, zou Koeman verder gaan kijken en bleef je achter met een zwaar gefrustreerde Pellè die al eerder een lucratieve transfer in het water zag vallen. Een Pellè die, zo bleek wel vorig jaar, zeker geen garantie is voor Europees succes. Ook met Janmaat en De Vrij kon Van Geel geen risico nemen, want de vrienden wilden ongetwijfeld niet dat deze twee over een jaar gratis de deur uit zouden lopen.

Hadden de vervangers dan niet allang klaar moeten staan? Daar kan je over discussiëren. Feit is wel dat, als je geen afdankertjes zoekt, clubs in de maanden juni en juli doorgaans heel afwachtend zijn. En feit is dat Feyenoord nog niet in de financiële positie zit, ondanks de enorme opbrengst deze zomer, om maar even de hoofdprijs op tafel te leggen voor spelers die een directe versterking zijn. Ook hier zal Van Geel en Rutten verteld worden, dat er de komende weken nog wel wat miljoentjes van de prijs afgesnoept kunnen worden bij een overbodige Dost of Guidetti, of een Vossen die per se weg wil bij Genk. Precies wat gebeurd zou zijn als Feyenoord langer had gewacht met de verkoop van Janmaat, De Vrij en Pellè. Stel dat Feyenoord op 31 augustus een bod van 5 miljoen had gekregen op De Vrij; dat had vanuit VvF-perspectief dan zeker geaccepteerd moeten worden.

Het is enorm frustrerend voor ons als supporters dat we wederom met een incomplete ploeg uit de Champions League lijken te worden geknikkerd, terwijl ook de Europa League erg lastig gaat worden. Het is echter te makkelijk om maar met de vinger naar Martin van Geel te wijzen. Zijn schaduwlijstje is ongetwijfeld in orde en hij wil net zo graag de selectie op niveau krijgen als wij. De prestaties van de afgelopen jaren hebben echter verdoezeld dat Feyenoord nog geen vier jaar geleden op sterven na dood was. Feyenoord is in 2010 niet overgenomen door een rijke suikeroom; een groep investeerders heeft de club gered met een verkapte megalening en wil nu graag haar investering terugverdienen, met rente.

Zolang de laatste cent van deze lening niet is terugbetaald, zal binnen Feyenoord constant een strijd worden gevoerd tussen het sportieve belang en de keiharde zakelijke kant van de NV Feyenoord Rotterdam. Ik zou echter ook willen benadrukken dat dit in zekere mate noodzakelijk is, om herhaling van het verleden te voorkomen. Zodra je te makkelijk met miljoenen gaat smijten die je niet meer terugverdient, kom je onvermijdelijk in een negatieve spiraal terecht, zoals we tussen 2002 (het winnen van de UEFA Cup) en 2011 (de tiende plaats) hebben kunnen zien. Dus ‘Keep Calm And Trust MvG’!

@matthijs12_

Met vriendelijke groeten,

Matthijs