Realisme, tegengoals, best of the rest, verwachtingspatroon, steun.

Pak hem beet een jaar geleden kopte de Voetbal International: ‘Feyenoord is PSV op alle fronten voorbij.’ Na afgelopen seizoen, de recente uitschakeling in Europa, de plaatsing van PSV voor de CL en onze matige seizoensstart kun je niet anders concluderen dat de pijnlijke waarheid het omgekeerde is.

Na een paar wedstrijden kun je wel een beetje inschatten waar je ongeveer staat als team. En daar word ik bij Feyenoord (nog) niet vrolijk van. Ja, er is 3x op rij gewonnen maar dat geeft nog geen reden tot euforie. Bij vlagen wordt er aardig gevoetbald maar bij de minste tegenslag gaan de koppies alweer hangen en grossiert het elftal in eindeloze tikkies breed en kinderlijke fouten. Het aantal tegengoals, evenveel als de hekkensluiter Fortuna Sittard, baart zorgen. De interlandbreak komt dan ook als geroepen. Het geeft Feyenoord hopelijk genoeg tijd om orde op zaken te stellen.

Want dat is wel nodig, willen we blijven meedoen om de bovenste plekken. Als je realistisch bent zijn de bovenste plekken wel wat te hoog gegrepen. Niet om al te negatief over te komen maar ik zie weinig aanknopingspunten op basis waarvan ik kan zeggen dat we erg lang gaan meedoen. Waar PSV en 020 zich hebben versterkt en hun beste spelers hebben weten te behouden is Feyenoord er niet beter op geworden. Er zijn vervangers gehaald, geen versterkingen. En de spelers die zijn gebleven zijn niet of nauwelijks beter geworden. Er is niet doorgeselecteerd. Dat zijn toch wel harde, en met name teleurstellende, conclusies.

Feyenoord zal dit seizoen alle zeilen bij moeten zetten om ‘best of the rest’ te worden. Met de opmerking ‘Een club als Feyenoord moet altijd meedoen om het kampioenschap’ kan ik niet veel. Daar heb je de juiste spelers voor nodig en die heeft Feyenoord op dit moment echt niet. Spelers die de hoop op puntverlies van concurrenten wegens Europese besognes uitspreken heb ik ook niet veel mee. Het zal toch echt moeten beginnen bij jezelf.

We moeten gewoon realistisch zijn. Het verwachtingspatroon bijstellen. Dan kan het ook niet tegenvallen. Er vanuit gaan dat we om de derde plek spelen en als het allemaal meezit, er misschien wel meer in zit. Laten we hopen dat de geblesseerde spelers snel weer fit zijn, en een aantal hun vorm weer terugkrijgen. En laten we vooral achter de ploeg blijven staan. Van uitfluiten gaat niemand beter voetballen, van steunen wèl.

Na de interlandbreak spelen we achtereenvolgens tegen AZ, FC Utrecht en Vitesse. Als die wedstrijden worden gewonnen kunnen we zomaar in de juiste flow komen en ziet alles er weer een stuk rooskleuriger uit.

Met rood-witte groet,

Julian Heel
@FeyenoordJuul