Met Michiel in deze titel bedoel ik Michiel Kramer. En nee, dit wordt geen stukje waar ik Michiel ga bashen. Maar wil wel even toelichten dat ik toch liever Robin van Persie als stand-in voor onze Deense topscorer had gezien.

Michiel Kramer kwam 2 seizoenen geleden bij Feyenoord en heeft dus in zijn Feyenoordtijd tot nu toe 3 prijzen gepakt. Zijn voorgangers op ‘9’; Guidetti, Colin Kazim-Richards, Graziano Pellé en zelfs Roy Makaay lukten dat bij lange na niet. Dus hij heeft als gelegenheidsspits in ons shirt een vrij aardige staat van dienst. En ik moet er ook bij zeggen, Michiel heeft vorig jaar een vrij respectabel aandeeltje gehad in de Coolsingel. Wedstrijden als NEC-uit en Utrecht-uit, weekenden waar Feyenoord punten moest pakken om voor te blijven op de concurrentie, bezorgde Michiel ons toch al 4 punten bij elkaar. Het jaar ervoor, toen we de beker wonnen, was Michiel met goals in onder andere de halve finale én de finale ook zeer belangrijk.

Vorig jaar toen Nicolai Jørgensen werd aangetrokken, en hij in de voorbereiding en tijdens de start van de competitie liet zien makkelijk doelpunten te maken én zijn medespelers liet scoren, was voor ons als Legioen toch al vrij snel duidelijk dat Michiel Kramer voor de komende tijd 2e viool zou gaan spelen. Van Bronckhorst dacht hier hetzelfde over. Ik heb altijd sympathie gehad voor Michiel. Hij was later dan anderen doorgebroken in het betaalde voetbal en heeft altijd uitgesproken Feyenoordfan te zijn, vroeger zat hij immers als fan zelf in De Kuip, hij wilde als het kon ooit nog eens daar spelen.

Wisselrol en het kmpioenschap

Het afgelopen seizoen, nog voordat Kuyt regelmatiger ging banken, was Michiel niet blij met zijn wisselrol en sprak zich daar ook over uit. Ik denk dat er nog veel meer irritatie bij hem is geweest dan destijds naar buiten kwam en ik vind dat Feyenoord dat toen keurig binnenskamers heeft gehouden: alles voor het kampioenschap, en dat werkte. Ik geloof dat nu, een klein jaar later, Michiel vrede heeft met zijn rol. Hij weet dat Jørgensen simpelweg beter is, en het is toch gaaf om als Feyenoordsupporter een jaartje Champions League mee te maken, ook al is dat vanaf de bank.

Nogmaals, ik heb sympathie voor hem en dat heb ik nog steeds. Alleen een uurtje of 2 geleden werd bekend gemaakt door onder andere RTV Rijnmond, wat ik dan toch wel als betrouwbaar nieuws beschouw, dat Robin Van Persie definitief niet meer komt deze zomertransferperiode.
Baal ik van. ‘RvP’ is al meerdere voetbalzomers in de transfertopics her en der voorbij gekomen, maar deze zomer leek het zelfs (of misschien was het ook echt wel zo) dat Van Persie en Feyenoord onderling al een akkoord hadden.

Waarom ik hem nu graag had gezien? Één woord: Kuyt. Nee, Dirk Kuyt en Robin Van Persie kun je in geen mogelijkheid met elkaar vergelijken wanneer je kijkt naar manier van voetballen en mentaliteit in het veld. Van Persie’s klasse aan de bal en Kuyt’s werklust en mentaliteit zijn niet zo verschillend als echt- en kunstgras. Maar als het om uitstraling naar je tegenstander gaat, en naar ervaring op alle niveau’s, komen Kuyt en Van Persie dicht bij elkaar. En laten we nou nét dit jaar een competitie in gaan waar een speler met zo’n uitstraling echt geen overbodige luxe zou zijn.

Niks tegen Karim El Ahmadi, want dat hij nog steeds bij ons voetbalt daar ben ik zielsblij mee. Maar Pep Guardiola keek waarschijnlijk eerst naar de aanvoerder van City’s toekomstige tegenstander in de Champions League en dacht ‘Karim Who?’. Nogmaals, Karim is een held en de beste captain denkbaar momenteel, maar alleen voor dát zou het al lekker zijn als je een Van Persie rond hebt lopen. Dezelfde reden waarom het naast dat hij een belangrijke rol had, ook lekker was toen Kuyt rondliep en je gewoon zo nu en dan zelfs in kon laten vallen. Dat zijn spelers die in het huidige Nederlands elftal er niet of nauwelijks meer zijn, en volgens mij een elftal enorm veel beter kunnen laten presteren alleen maar door aanwezig te zijn.

Nog even terug naar Michiel. De invalbeurten van de afgelopen maanden beperkten zich met name tot de laatste 10 minuten van een wedstrijd, als er iets geforceerd moest worden. Jørgensen was nauwelijks gebleseerd dus meer dan dat heeft Michiel niet kunnen uitrichten. Afgelopen zondag, thuis tegen Willem II, viel Jørgensen uit in de rust wegens een kleine blessure. Leek mij toch een mooi moment, als ik me in Michiel verplaats, om me als 2e spits weer even goed te kunnen laten zien aan de supporters én de trainer. Het stond 4-0, Willem II zou alleen maar de schade willen beperken en Feyenoord zou de 2e helft dus 90% balbezit hebben; zo ging het ook precies. Voor een spits die als het goed is getriggerd was om eens even 2 of 3 goals te prikken, vond ik Kramer zeer apathisch. Dit zijn we wel een beetje gewend in zijn speelstijl, maar toch, als je van een verdediger van Willem II geen duel kan winnen… Hoe dan straks in de Champions League?

Ik houd m’n hart vast als Jørgensen straks terugkomt na de interlandperiode en een maand geblesseerd blijkt te zijn. Als we eerlijk zijn, vorig jaar in de kampioensrace hadden we geluk met nauwelijks tot geen blessures, wie zegt dat dat dit jaar niet anders loopt. Ik moet er eerlijk gezegd niet aan denken dat we uit naar Napels of Manchester reizen in de wetenschap dat Kramer in de punt staat, scheelt echt een slok op een borrel.

Daarom had ik graag Robin van Persie gezien, nu wordt gezegd dat als hij komt, dat waarschijnlijk in de winter zou zijn. Stel je bent dan Europees uitgeschakeld, hoeft het wat mij betreft niet meer. Evenals Kuyt 2 seizoenen geleden: het is nu of nooit. Jammer! Gemiste kans.

@Robert_Schroer