Kuipvrees

Een regelmatig terugkerende term om het onderpresteren van nieuwe spelers bij Feyenoord te duiden is Kuipvrees. Wie het ooit verzonnen heeft weet ik niet, maar zelfverklaarde analytici op televisie papegaaien het maar al te graag na. Ze hebben zoveel verstand van voetbal dat ze een verzonnen term nodig hebben om ergens hun vinger op te leggen. Op dit moment is Sam Larsson gediagnosticeerd met ‘Kuipvrees’. Ik vind dat niets meer dan gebakken lucht en, met name, een zwaktebod van analytici. Een goed paard maakt nog geen goede ruiter. Dat geldt dus ook voor analytici.

Want het is natuurlijk niet zo dat een speler de ene week de pannen van het dak speelt in een uitwedstrijd, en een week later geen knikker raakt in een thuiswedstrijd omdat die wedstrijd toevallig in de Kuip wordt gespeeld. Ik geloof daar gewoonweg niet in, omdat een speler niet ineens het voetballen kan zijn verleerd. Ik vind ‘vrees’ ook zo’n zwaar woord. Alsof de speler in kwestie met bibberende knietjes het veld van de Kuip op stapt terwijl dat hele stadion juist achter je staat. Het lijkt me dat dit je als speler juist vleugels geeft.

Waarom ik het mede een onzin term vind is omdat regelmatig het voorbeeld Anthony Lurling wordt aangehaald. Die jongen had geen last van ‘Kuipvrees’ maar was al verguisd voordat hij ook maar één stap in de Kuip had gezet. Lurling had namelijk ooit, in een uitwedstrijd van Feyenoord tegen Heerenveen, Bonaventure Kalou een rode kaart aangenaaid. De manier waarop hij dat bij de publiekslieveling van Feyenoord deed zette kwaad bloed bij het Legioen. Waarna Lurling, zelfs in een Feyenoord shirt, weinig goeds meer kon doen. Niks gevalletje ‘Kuipvrees’ dus, maar een speler die simpelweg niet werd gepruimd en daaronder bezweek.

Bovendien, Feyenoord zou toch juist scouten op mentaliteit? Koeman gaf het toentertijd al aan. Daar is toch niets in veranderd lijkt me. Spelen bij een club als Feyenoord brengt nu eenmaal druk met zich mee. Er moet gepresteerd worden. Dus spelers moeten zich dat beseffen en daar klaar voor zijn. En daar is een technische staf voor. Onze technische staf bestaat uit ex-spelers van Feyenoord. Die kunnen zo’n speler echt wel duidelijk maken wat er bij Feyenoord van ze wordt verwacht. Dat, wanneer het even niet lukt, je dat moet compenseren met arbeid. Niet je koppie laten hangen maar de beuk erin. Zo lang je strijd levert is er geen supporter die je uitfluit.

Kijk, er wordt natuurlijk wel wat van je verwacht als aankoop. Sommige spelers hebben moeite met aan de verwachting te voldoen die aan hun prijskaartje hangt. Sommigen zijn achteraf kwalitatief of mentaal niet goed genoeg om de stap naar de top te maken. Dat komt bij elke topclub voor, daar is Feyenoord geen uitzondering in. Maar laten we dat vooral niet in de schoenen van onze ongeëvenaarde thuishaven schuiven. De Kuip moet vrees aanjagen bij de tegenstander, maar toch zeker niet bij onze eigen spelers? Er kunnen zoveel oorzaken zijn voor onderpresteren. Vormcrisis, wennen aan de speelwijze, druk, thuissituatie, een andere rol of simpelweg niet goed genoeg. Maar dat heeft allemaal niets met de Kuip te maken.

Die ‘analytici’ en journalisten verzinnen maar wat anders.

Met rood/witte groet,

Julian Heel

@FeyenoordJuul