De afgelopen maanden, sinds Ronald Koeman bondscoach is, verlang ik steeds vaker naar de tijd toen hij nog hoofdcoach bij Feyenoord was. Kampioen werden we toen niet, zelfs de beker werd niet gewonnen. Toch mis ik Ronald. Hoe meer tijd er verstrijkt sinds zijn vertrek, des te beter hij bij ons past.

Toen iedereen vrijdagavond het Nederlands elftal zag winnen van Frankrijk zat ik met mijn vriendin in de bioscoop naar Bohemian Rhapsody te kijken. Interlandweekends geven ons Feyenoorders (en ik denk ook supporters van andere clubs) de tijd om de wederhelft weer wat tegemoet te komen. Dus dat bioscoopbezoekje, daar kon ik niet om heen.

Daarnaast, Frankrijk? Frankrijk werd onlangs nog wereldkampioen en de transferwaarde die deze ploeg vertegenwoordigt is volgens mij de hoogste ter wereld. Maximaal een gelijkspelletje was de nationale doelstelling, hopelijk konden de krachten van De Kuip er voor zorgen dat de wedstrijd tegen Duitsland a.s. maandag nog ergens om gaat. Daarom dacht ik dat een avondje naar de bioscoop gaan geen kwaad kon, winnen tegen Frankrijk was onmogelijk.

En toen, ik kwam de bios uit gewandeld rond half 12 ’s avonds, opende mijn telefoon: ‘Het Nederlands elftal wint met 2-0 van Wereldkampioen Frankrijk.’

Niemand verwachtte dit. Ik keek de samenvatting terug, en zag een bijna superieur Holland. Natuurlijk hadden de Fransen ook een aantal pogingen, maar die 2-0 was niet geflatteerd. Het was een dik verdiende en zelf afgedwongen zege!

In de media werd er zaterdagochtend, een paar uur na de overwinning, gezocht naar de oorzaak voor dit opeens ontstane succes. De Kuip, een off day voor de Fransen, de uit-kleedkamer in het stadion waar Frankrijk-coach Deschamps moeite mee had, alles werd aangedragen. Voor mij is er maar één reden waarom Nederland er weer staat: Ronald Koeman. En dat is wat ik ook zo mis bij ons Feyenoord heden ten dage: Ronald Koeman.

Ik werd fanatiek Feyenoordsupporter toen Bert van Marwijk werd aangesteld en ons naar de UEFA cup leidde. Naar mijn mening, voor het Gio-tijdperk, de beste Feyenoord coach in deze eeuw. Gullit, Ronald z’n broertje Erwin, Gertjan Verbeek en Fred Rutten konden er weinig van maken.

In 2002 haalde Bertje de UEFA Cup binnen en een jaar of zes later de KNVB beker, maar er is deze eeuw maar één coach die echt resultaten heeft behaald: Giovanni van Bronckhorst. Het is niet de beste coach, maar wel de meest succesvolle. Dat is een feit.

Toch verlang ik nog vaak naar Ronald en zeker toen ik hem gisteren zag juichen langs de lijn, in de Kuip nota bene, werd ik echt even bevangen door een vleug nostalgie die zijn weerga niet kent. Ronald Koeman… Potverdorie zeg, die man heeft ons het zelfvertrouwen teruggegeven wat we nodig hadden. Gio zei het, vlak nadat Feyenoord met 3-1 van Heracles won en kampioen werd. Hij stond in tranen voor de camera van Joep Schreuder en vertelde dat de basis begon, een aantal jaar geleden, bij Koeman.

Feyenoord was op sterven na dood, compleet afhankelijk van de aanwas vanuit Varkenoord en niemand zag het aantrekken van Koeman als een succesvolle zet van Van Geel. We kunnen nu achteraf wel gaan roeptoeteren dat we dit allemaal vol vertrouwen zagen gebeuren… Ik kan me de reacties nog goed herinneren, inclusief die van mijzelf: ‘Koeman? Die kneus die bij Valencia enzo niet eens een paar maanden kon volhouden? Is dat nou de redding van Feyenoord?’

Diezelfde Ronald flikt bij Oranje nu hetzelfde kunstje als hij een jaar of zes geleden bij Feyenoord uitvoerde: met de underdog in de competitie bovengemiddeld presteren. En ja, vanuit onze vrienden in de hoofdstad zijn er één of twee spelers die zeer aardig kunnen ballen, Depay heeft opeens zijn draai gevonden in Lyon, Virgil is captain van Liverpool en ook een jongen als Marten de Roon staat er opeens. Zelfs Wijnaldum blijkt opeens een solide Oranje speler. Maar, dit alles interesseert me niet zo. Als je het elftal van gisteren bekijkt en naast dat van Frankrijk zet, denk ik dat de Fransen er maximaal twee van in hun selectie zouden opnemen. De rest is Europese middelmaat.

Koeman heeft daar schijt aan en ik mis die gezonde schijt aan de ‘gevestigde orde’ enorm bij Feyenoord. In zijn eerste jaar speelden we 1-1 gelijk in de ArenA. Het werd door de spelers en stiekem ook door het Legioen als een overwinning gevierd. Één iemand was het daar niet mee eens en baalde van het gelijkspel: Ronald Koeman. Hoe mooi is de vergelijking van ruim een maand geleden, het Nederlands elftal op bezoek in Frankrijk, iedereen was blij dat we ‘maar’ met 2-1 verloren. Koeman was boos dat er niet minimaal een punt werd behaald.

Dat gevoel, de underdog zijn maar niet tevreden zijn met de resultaten die daarbij horen, dat ik mis bij ons. Feyenoord heeft dat al een aantal jaar niet meer. Ook in het jaar dat we kampioen werden, en waar op een gegeven moment alles mee zat, bleef er maar naar excuses gezocht worden waarom we het niet zouden worden. Feyenoord heeft iemand nodig die eenzelfde uitstraling heeft als Koeman had bij ons en nu heeft bij Oranje.

Natuurlijk is kwaliteit leidend. Maar, weten jullie die 4-2 nog? Thuis, tegen Ajax? Bij ons stonden Bakal, Fernandez, Nelom en Mokotjo toen in de basis. Tegen spelers als Eriksen, Blind, en Vertonghen.

Een Feyenoord wat kwalitatief echt minder was maar geen moment uitstraalde de minste te willen zijn. Doordat er een coach voor stond die geen vrede nam met een gelijkspelletje. Zie bijvoorbeeld AZ- en Willem II-uit dit seizoen. Er werd een kwartier voor tijd gewisseld om een punt veilig te stellen. Die instelling, die moet weg.

En nee, ik ga geen #GioOut betoog maken, dat wil ik ook helemaal niet. Gio verdient een prachtig afscheid door de voordeur. De man die ons na achttien jaar weer kampioen maakte en voor ’t zelfde geld dit jaar weer de beker wint en met zes prijzen afscheid kan nemen!

Echter, het wordt wel tijd voor een nieuw Feyenoord en nadat ik gisteren (en de afgelopen maanden) Koeman bij Oranje aan het werk heb gezien word me dit steeds duidelijker; dat is waar Feyenoord weer heen moet.

Natuurlijk hebben Ajax en PSV meer te besteden. De komende jaren is dat ook nog zo, of Feyenoord City er nu komt of niet. Betekent dit dan dat je die seizoenen maar vrede moet hebben met een derde plaats? Dit jaar wel, want hoe je het ook wend of keert, dit seizoen gaan we niet meer wijken van de plaats waar we ons nu bevinden. Maar toch geloof ik in een wat opportunistischer Feyenoord. Niet zozeer qua aankopen, want dat moet een tandje minder. Maar wel qua getoonde ballen.

Burger, Kökcü en Geertruida zijn jeugdspelers. Maar ik herinner me ene Boëtius die onder de vleugels van Koeman mocht debuteren en scoren tegen Ajax. Natuurlijk is diezelfde Boëtius inmiddels ver afgedwaald, maar dat is volgens mij wel de kant waar we heen moeten.

Al die miljoenen die we straks vangen voor Berghuis, Vilhena en Jørgensen zijn van harte welkom. Maar moeten we daar weer een blik van zeven spelers voor opentrekken waarvan er maximaal drie slagen? Liever twee zekere en wat duurdere aankopen, vul de rest maar aan met jongens die vanaf Varkenoord doorkomen.

Maar kap met het verlengen van contracten van spelers die zeer matig presteren en probeer eens uit te gaan van eigen kracht. We zien de laatste jaren meerdere voorbeelden van clubs die het meer vanuit eigen kunnen bekijken en beter presteren dan verwacht.

Ik gun Gio een prachtige loopbaan als coach maar ik hoop dat deze bij Feyenoord stopt na dit seizoen. Het afscheid wat hij verdient is groots en ik zal hem voor eeuwig verbinden aan die titel in 2017. Maar naar mijn idee is het tijd voor een Koeman. Wat meer ballen, wat minder zekerheden. Echter, die afgenomen zekerheden zorgen voor een hogere gunfactor. Feyenoord moet weer de club zijn waar alle andere zeventien Eredivisie clubs met tegenzin heen gaan. Niet die club waar de top twee zeker van weet dat er gewonnen wordt en de nummers vier t/m tien een kans ruiken. Klaar met die onzin. Ik wil geen Feyenoord dat voor kerst al uitgevoetbald is en zich moet richten op het komende seizoen. Elk jaar kampioen worden is onmogelijk, maar tot minimaal maart in de buurt van de eerste plaats staan, moet kunnen toch?

Doe mij zo’n coach als Koeman. Soms wat te opportunistisch en soms botsend met mensen in de club. Zoals toen hij er nog was en hij met Gudde en Van Geel steggelde over Varkenoord en de professionalisering binnen de club.

Wat meer ballen, dat hebben we nodig. Ik gun Koeman een prachtige tijd bij Oranje, maar hoop bovendien dat hij ooit weer eens terugkeert bij ons. Nogmaals: Hoe meer tijd er verstrijkt sinds zijn vertrek, des te beter hij bij ons past.

@Robert_Schroer