De aanloop

Gooi alle clichés die je voor het huidige Feyenoord kunt bedenken er maar uit. Ze zijn ook meteen voor de rest van het van het seizoen van toepassing. Misschien komt er nog wel één bij, joh.

De wedstrijd

Genoeg fans die hopen op een stunt van Willem II in De Kuip. Maar dan wel op zondag 5 mei, en niet vanavond. Was de eerste helft nog redelijk om aan te gluren, na de thee kregen de thuisblijvers gelijk. Feyenoord speelde hopeloos, en lijkt zich alleen nog tegen ploegen uit de top van het linkerrijtje te kunnen motiveren. Want wie dit team vorige week in Arnhem aan het werk zag, had dit debacle toch echt niet verwacht.

Bij de gasten liep een oude bekende heerlijk te ballen. Renato Tapia bewees vanavond het ongelijk van Gio en zijn assistenten. Hij kan dus toch echt wel goed de tegenstander in de weg lopen.

De 1-1 was pech, de twee andere tegengoals waren voorbeelden van defensief geklungel. Sterker nog, bij de derde treffer van de gasten werd geen poot uitgestoken. Had Kenneth Vermeer die bal misschien moeten hebben? Geen idee of hij misschien iets verder van de eerste paal had moeten staan. Het schot van Isak was hard genoeg in de verste hoek.

Feyenoord had genoeg ruimte, kreeg een paar goede kansen, maar Willem II bleef gemakkelijk overeind. En ging er met de drie punten vandoor. Niet eens onverdiend. Een pijnlijke conclusie.

Het oordeel

Gio weet het niet meer. Dat zal hij natuurlijk niet hardop zeggen, dus komt na afloop de ene na de andere oneliner uit zijn mond. Het Legioen (en de rest van Nederland) ziet al bijna 2 seizoenen hetzelfde voorspelbare voetbal. Zijn wisselbeleid is bijna niet meer uit te leggen. Hopelijk doet hij wat met de fluitconcerten die van de tribunes kwamen, toen hij Orkun Kökcü naar de kant haalde.