Toen ik aan het begin van dit seizoen lid werd van de groep, SCF-FR1908-ROTTERDAM op facebook, en andere groepen werd ik helemaal lijp van de kritiek op deze twee. Ik was iemand die alleen maar zeker wist dat ik nooit zou afwijken van de liefde voor Feyenoord. Ik zeg je eerlijk, dat Maasgebouw was voor mij bijna wereldvreemd. Ik had me er nooit echt in verdiept en daar had ik gegronde privé-redenen voor.


Ik was 6 jaar toen ik als Antwerps schippersmeisje werd gedropt in Rotterdam Zuid-Sportdorp, een gebouw van 9 verdiepingen hoog, ik was een stil kind en voelde me wereldvreemd met mijn Antwerps accent. Ik ontkwam niet aan de drukte rond de wedstrijden in de Kuip, ik wist niet eens wat daar gebeurde, het fascineerde mij, en met de jaren was ik zo gewend aan die geluiden, aan de stroom van supporters dat ik al Feyenoorder was voor ik ooit een bal had gezien. Ik was 11 jaar dat ik begon met roken en stiekem klommen we via de brandtrap op het dak, ik wilde weten wat zich daar afspeelde, het oeeee, het applaus, de liederen. Zo ben ik een supporter geworden, zonder besef van voetbal, ik kreeg dat van huis af, ik bedoel, van het schip af niet mee. De eerste keer dat ik binnenkwam in de Kuip, geen idee wie de tegenstander was of de uitslag. Ik kwam voelen en dat gevoel is nooit meer echt weg gegaan. Daarmee bedoel ik dat ik niet altijd even betrokken ben geweest door omstandigheden, en al helemaal niet in het reilen en zeilen buiten de prestaties, ik was veelal een supporter in mijn hart.

Ik ben me pas dit seizoen gaan verdiepen in de zaken achter de lijnen, want ik wilde weten waar de onvrede, het protest, de haat vandaan komt. De onvrede tegenover de organisatie. Want als ik hierover in de eerder genoemde groep de boel ga corrigeren moet ik wel een beetje weten waar het over gaat.

Ik heb dit seizoen op de voet gevolgd, met voorstanders van en tegenstanders van gepraat, uren lang! Het waren mijn hart en mijn verstand die me mee hebben gesleurd naar iets waar ik liever weg bleef. De wereld van macht en geld met constructies die bijna niet te bevatten zijn voor een supporter die gewoon Feyenoord wilt zien presteren, naar Feyenoord herinneringen van vroeger. Je verdiepen in het zakelijke, het beleid met haar constructies, doet je het voetbal bijna vergeten.

Tijdens het verloop van wat we allemaal hebben gezien, gehoord en gelezen kan ik begrip tonen en me zelfs vinden in bepaalde irritaties richting Directie/organisatie en tegelijk relativeer ik mezelf dat we bepaalde veranderingen moeten gaan accepteren en bepaalde gevoelens, ik zou bijna zeggen, los moeten laten. En dit doet nou pijn, hier zit de pijn, het verdriet, de onmacht, de frustratie. Wij kunnen niet omgaan met de machtsvertoning achter de club, ik bedoel boven de club, het is een diepe wortel in de club!

Ik heb nog steeds niet alles gelezen, laat staan begrepen. Er zijn supporters die het van A tot Z op kunnen sommen maar niet één kan het zonder een stukje haat en niet één kan het zonder een leugen, schrijf er maar is idealistisch over, ik garandeer je, je gaat op je bek. Want het is eigenlijk zo ziek allemaal dat, wanneer we van de hoed en de rand weten, we bijna de gehele organisatie. (op de website van Feyenoord staan wat namen, maar er zijn er meer) eruit moeten gooien, inclusief de goeie want ook die vallen helaas onder de nijpende constructie, en met een stuurloos Feyenoord verder moeten. Dat kan natuurlijk niet want de handtekeningen en de kanttekeningen zijn een Juridisch verlies! Ik ben geen jurist en al helemaal niet zakelijk ingesteld, maar dat het ideaal nog niet in zicht is heb ik wel begrepen, denk ik. Daarmee is de vraag waarom er nog altijd geen uitsluitsel is over de Kuip voor mij al beantwoord.

Ik schrijf dit zoals ik het begrijp, dus of ik gelijk heb?

Waar ik wel gelijk in heb is dat Martin v. Geel wel is een verkeerd beeld heeft van selectie vorming, ik ook niet altijd achter bepaalde uitgaven sta. Wanneer hij zegt als een euro binnen komt mag ik een kwartje uitgeven, dat betekent voor mij dat je dat kwartje moet waarderen als een tientje, en daar dus heel discreet mee om moet gaan daarnaast (en ik weet niet of het zo werkt) zou je kunnen hebben concluderen dat er iets goed mis was met de persoon die € 16.600,- per week opstreek. Dat geld was je toch al kwijt maar wat v. Geel en Gudde (de meest gevallen namen) moeten beseffen is, dat de geloofwaardigheid eraf is als je niet op tijd ingrijpt. Want supporters hebben geen zin om al die ingewikkelde constructies te gaan begrijpen. v.Geel is de hoer van de club met een riant salaris en Gudde is zijn pooier. Een beetje vunzige prostituee kan € 500,- pakken voor een uurtje. Dat krijg ik ook niet door een uurtje onschuldig en beschermd achter een kassa te zitten. Hoe smeriger de Job, hoe rianter het salaris.

v.Geel doet eigenlijk precies wat Gudde van hem verlangt, maar daar zitten nog wat kopstukjes tussen, aan, achter, onder en boven, en die zouden nou is hun hoofd moeten laten zien wanneer het weer is zo onrustig is binnen het legioen. Want v.Geel geloven we niet meer, dus die man ergens op een stoel zetten, camera op zijn face met een zelfde verhaal, heeft totaal geen nut. Ik geloof niet dat v. Geel de persoon is die liegt, ik geloof wel dat er voor de functie van v.Geel betere opties zijn aangezien de samenstelling van de selictie onder zijn takenpakket valt, verfrissing met dezelfde portemonnee wel te verstaan, het is niet zo dat v. Geel II meer te besteden krijgt!

De ergernis wordt groter en de geloofwaardigheid verdwijnt. Gudde ligt al helemaal in het vizier, dus Raad van Commissarissen, Gerard Hoetmer, Pim Blokland, William Bontes, Rob Slotboom kom is uit je hol, leg is uit waarom dhr…Gudde en dhr…v.Geel de kopstukken zijn die moeten vallen of blijven? En dan hebben we nog de ivf, Vrienden van Feyenoord, met goede en kwade, waaronder heel veel aandeelhouders, deels leden van de RVC en andere namen. Dan is er nog een stukje SVF, supporters vereniging Feyenoord. Snappen we het nog, is er al één schuldige te benoemen? Het is een labyrint met dichte deuren, valkuilen en geen nooduitgang te bekennen. Het verbaast me niet als ik nog wat takken vergeet,..

Ik en jij, wij hebben er te weinig inhoudelijk verstand van, althans dat hoop ik, je moet het niet allemaal willen weten, en dat geeft meteen de goedkeuring van de talloze reacties in onwetendheid. Jij en ik willen niet meer dan met plezier en een mooie dosis adrenaline naar de wedstrijden toe leven en ze bekijken, beleven, voelen, wij willen daarnaast een schuldige aanwijzen en aan de galg hangen en als we ons echt gaan verdiepen komen we tot de conclusie dat het nog een lange weg is voor Feyenoord zich uit de ellendige constructies heeft weten te kopen. Nooit en te nimmer zal de macht van geld iemand gelukkig maken, dus ons ook niet in werkelijkheid.

De reden waarom wij zoveel van de club houden past niet bij de tijd waarin Feyenoord zich bevindt. Dat botst en dat zal blijven botsen, en dat het pijn doet is een zekerheid, sterker nog pijn, verdriet en stress zijn ziekteverwekkers.

Een oplossing zie ik niet door er een paar weg te sturen, hoewel iemand met een betere kijk op wat matcht met de selectie misschien wel enige uitkomst kan bieden. Dan komen we bij namen terecht die volstrekt tegenover de organisatie staan, waarbij hand in hand helaas niet meer bestaat. Ik denk dat het er een goed begin is gemaakt met de nieuwe niet zo zeer Feyenoord waardige maar wel Feyenoord deskundige technische staf, we moeten afwachten hoe de selectie eruit gaat zien komende maanden en daarbij geld, wat kunnen Gio, v.Gastel, Makaay, Graafland en met de tijd Lodewijks en andere namen ermee. Laten we ervan uit gaan dat ze op minst strijd terug kunnen brengen op het veld. Want wat blijft staan is dat we met een inmiddels afgebrande en uitgebluste selectie, voor de hypnose plaatsvond nog konden spreken over inzet en strijd, niet wekelijks maar voldoende om nog ergens voor te gaan.

Daarnaast heeft het door mekkeren op social media over wanbeleid tot vandaag geen nut gehad. Met alle respect, begrijp me niet verkeerd. Misschien dat een massaal protest in of naast de Kuip iets oplevert, maar zoet zal het voor ons de komende jaren binnen de top, ik doel op de organisatie, nog steeds niet worden. Het bedrijf Feyenoord is in zee gegaan met geldschieters, daar was geen ontkomen aan, daardoor bestaan we nog, is de enige schrale troost. Hen die zich Vrienden van Feyenoord noemen en zolang de organisatie, bevriend blijft met elkaar, hoe walgelijk dat ook smaakt, is er naar mijn inziens hoop dat Feyenoord zich in de toekomst uit kan kopen, krijgen ze oorlog vrees ik het ergste! En mochten er koppen vallen en vervangen worden, ook deze staan onder een regime van gemaakte afspraken in het verleden… Daar moeten ze eerst vanaf voor we kunnen denken aan een ideaal Feyenoord. De ideale organisatie is een grotere illusie dan een kampioenschap.

Ja, het doet pijn wanneer je beseft dat organisaties uit het verleden, vooral geen garantie zijn geweest voor de trouwe ‘hard voor weinig’ werkende supporter en dat ene woord. Ook mijn ogen branden iedere keer weer als ik een ras echte supporter lees.

En als we gaan praten over de Kuip, de vernieuwing of nieuwbouw, kunnen we er nog een gros partijen bij halen, ons daar in verdiepen is nog schrijnender,…

Nogmaals ook ik kan een groep Feyenoord iconen bedenken, maar de financiële constructie en alle betrokken partijen passen niet bij een Icoon.

Er is maar één waarheid, ons rood witte hart klopt wereldwijd, en dat zal nooit anders zijn! De mensen die het goed voor hebben wachten machteloos af,…

Schrijven over Feyenoord is een vorm van jezelf kwetsbaar opstellen, Feyenoord is een kwetsbare club, en hoe groot de kloof ook mogen zijn, het Legioen zal altijd sterker zijn dan iedere vernedering, daarom geen seizoen zonder Legioen! Het is aan jou welke positie je daar inneemt. Niets is sterker dan dat ene woord,… Dat we van de club houden, dat geldt voor ons allemaal welke mening je ook hebt, en wanneer ik dan mag vernemen dat het Legioen dood is, ben ik bereid op te staan, maar wie ben ik, ik zing, ik klap, ik heb een eigen mening!? De grootste vraag die overblijft is, wat kunnen wij doen?

Een dikke omhelzing als ik jou heb weten te boeien, als ik jou heb bereikt, en als jouw ogen net zo branden als de mijne.

Sandra