Na de zeperd in het Van Donge & De Roo Stadion en de overwinning van AZ op NAC gisteravond, was het gat met de nummer 4 op de ranglijst opeens nog maar twee punten. Winnen van De Graafschap was dus belangrijk om comfortabel derde te blijven staan: 4-0.

Voordat wij om 20:45 uur mochten aftrappen zagen we allemaal hoe Ajax de handdoek in de ring gooide in de titelstrijd. Schitterend. Hoe groter en harder de arrogantie in de hoofdstad wordt afgestraft, hoe beter. Maar, het gevoel wat bij mij vervolgens vooral blijft hangen is dat het doodzonde is dat we zo ver achter die eerste twee plaatsen staan. Natuurlijk, Feyenoord staat niet voor niks op de plaats waar het nu staat en onze selectie is verre van goed genoeg om mee te doen om de titel.

Maar, al had je alleen maar van Excelsior gewonnen vorige week, dan was het gat met Ajax nog maar vijf punten en kon je het restant van de competitie nog enigszins omhoog kijken en nog een beetje spannend maken. Gemiste kans, zeker na die mooie 6-2.

De eerste helft

Feyenoord startte met dezelfde elf als in Kralingen op het veld stonden, de enige wijziging was de debuterende Cuco Martina op de plek van Van der Heijden. Betekende dus dat Van Beek weer, evenals tegen Ajax, links centraal mocht spelen. Snap ik dan weer helemaal niks van, want iedereen zag dat dat niet goed uitpakte. Maar goed, het is Gio’s afscheidstournee, laten we mild zijn.

Bij De Graafschap sloeg afgelopen week de griep toe en daarom moest de technische staf daar meer dan vijf wijzigingen aanbrengen. Kwam dus niet zo verkeerd uit, want De Graafschap verweerde zich kranig maar heeft verder geen moment aanspraak gemaakt op minimaal een punt.

Gelijk vanaf het begin was duidelijk dat Berghuis weer overal mocht lopen, in de eerste tien minuten kwam hij zich meer dan vijf keer aanbieden in de middencirkel. Van Persie bleef in die periode zo diep mogelijk staan en Toornstra zwierf om Robin heen. Dit zorgde voor een vrij eentonig beeld met een breiend Feyenoord wat vooral in de as balbezit had maar via de flanken niks kon creëren.

Vilhena nam regelmatig de plek van Clasie in wanneer de thuisploeg balbezit had, Tony zakte vaak uit naar het centrale duo achterin en Jordy stond een stuk hoger dan dat hij normaal speelde. Ik denk dat dit in de beginfase vooral bedoeld was om te kijken hoe de Graafschap wilde gaan spelen. De club uit Doetinchem kan thuis heel opportuun spelen en ook in uitwedstrijden soms best hoog druk zetten. Toen na ongeveer een kwartier bleek dat het middenveld van De Graafschap vrij statisch speelde en niet durfde door te dekken, nam Feyenoord steeds meer de ‘normale’ formatie aan.

Nog een opvallend feit was dat de backs van Feyenoord in de eerste helft niet voor de middenlijn werden aangespeeld. Van Beek en Martina speelden ver uit elkaar, wat er automatisch voor zorgde dat Verdonk en St. Juste hoog moesten spelen, tot ver over de middenlijn. Feyenoord probeerde veel via Vilhena en Clasie op te bouwen, door het midden. Dit was bij vlagen ook mogelijk omdat Martina over een goede inspeelpass beschikt en medespelers in de dekking strak durft aan te spelen. Als Gio hier goed mee om gaat, kunnen we daar veel plezier aan beleven.

Omdat na een kwartier Feyenoord nog niks had gecreëerd besloot Van Persie uit te zakken en zich vaker aan te bieden in het middenveld. Met deze loopacties zorgde hij voor wat meer onrust in de defensie van de uitploeg, die hem continu dubbel bewaakte en nu dus moest gaan doordekken.

Deze positiewisselingen zorgden voor de eerste kans na een kwartier voetballen, Berghuis stuitte na een fraaie aanval over meerdere schijven op keeper Jurjus. Even later kreeg Steven opnieuw een opgelegde kans en mocht hij van dichtbij koppen, Jurjus redde opnieuw. Zo effectief als twee weken terug tegen Ajax zullen we dit Feyenoord nooit meer zien, maar deze kansen moeten gewoon gemaakt worden.

Na een half uur kwam de verdiende 1-0 op het scorebord, een aanval die via Larsson en Van Persie bij Vilhena belandde ging via een Superboer-been de goal in. Je verwachtte daarna dat Feyenoord door zou drukken en voor rust de wedstrijd zou ‘killen’, maar dit lukte niet. Eerlijk is eerlijk, de gasten lieten zich ook niet makkelijk naar de slachtbank leiden. Na de 1-0 bleven ze voetballen en proberen de combinatie te zoeken.

De tweede helft

Het doel van Feyenoord was duidelijk en met name goed zichtbaar: na rust zo snel mogelijk de wedstrijd beslissen. En dit lukte. Waar het in de eerste helft wat positiewisselingen vertoonde en bij vlagen experimenteel positiespel speelde, was het na rust gewoon de 4-3-3 zoals we deze al jaren kennen. Alleen Berghuis bewoog zonder bal vaak naar het midden. Feyenoord zette hoog druk en het middenveld dekte fel door. Dit resulteerde in de 4-0 eindstand die al na een kwartier voetballen op het scorebord stond.

Na een prachtige actie van Berghuis op de achterlijn, bereikte hij Van Persie die voor open doel net over mikte. Deze actie maakte Steven links van de goal, en liet nog maar eens zien dat een zwervende Berghuis ongrijpbaar is voor elke tegenstander. Niet alleen tegen Ajax bleek dat, ook tegen een statische tegenstander als De Graafschap kan Steven prima opereren wanneer hij vrijheid krijgt. Je zou bijna zeggen dat je hem de volgende keer eens op ’10’ zet, en Toornstra op rechts. Maar dat even terzijde.

Vlak na de gemiste kans van Van Persie maakte Verdonk de verdiende 2-0. Vanuit de kluts kreeg hij de bal in het strafschopgebied en uit de draai rondde hij fraai af. Hij schrok er zelf nog het meest van volgens mij. Wel leuk, want begin dit seizoen is Calvin vaak (weliswaar terecht) de pispaal geweest, maar de laatste weken speelt hij uitstekend. Daarnaast vult hij zijn ondankbare taak, het tijdelijk invullen van Haps, met 100% inzet in. Hij weet net zo goed als iedereen dat zodra Haps weer fit is, mocht die dag ooit aanbreken, hij direct naar de bank zal verdwijnen. Maar zijn reserverol vervult hij met name sinds de bekerontmoeting thuis tegen Utrecht, meer dan uitstekend. Leuk voor hem dat hij die goal maakte!

Men was nog maar net bekomen van de schrik van Calvin’s goal en de andere back maakte de 3-0. St. Juste schoot hard en strak raak vanaf de rand van de zestien en de wedstrijd was beslist. Eerlijk is eerlijk, natuurlijk is het een beetje toeval dat beide backs vlak achter elkaar scoren, maar het gaf wel aan dat Feyenoord goed uit de rust kwam. De ploeg zette hoog druk en Verdonk en St. Juste mochten vaak rond het strafschopgebied van De Graafschap opduiken. Een zelf afgedwongen sterke fase in de wedstrijd.

Toornstra completeerde het scorebord door na een fraaie voorzet van Clasie half vallend binnen te koppen. Hele knappe goal. Dit betekende dat met nog een half uur te spelen de wedstrijd volledig gespeeld was. Robert zou Robert niet zijn als toch iets te zeiken heeft op Gio. Nou, komt ‘ie:

Ik kan er met mijn kop niet bij dat wanneer je een half uur te spelen te hebt, met een 4-0 voorsprong, je geen bankspelers de kans geeft. En bedoel ik niet het standaard draaiboekje met Jørgensen en Ayoub, maar spelers als Kökcü, Geertruida, Wehrmann, Sinisterra of desnoods Vente. Ga mij maar vertellen wanneer er zich een nog betere situatie voor doet in het seizoen om deze gasten de kans te geven.

Zo, dat moest er even uit. Van Persie mocht vlak na de 4-0 het veld ruimen en Jørgensen kon proberen de score nog wat ruimer uit te laten vallen. Twintig minuten voor tijd bracht Gio Ayoub binnen de lijnen, in plaats van Verdonk. Vilhena schoof hier door naar de linksback positie. Prima oplossing, Tony ‘ren je rot’ Vilhena kon prima uit de voeten op die positie in deze wedstrijd. Ondertussen had Jørgensen alweer twee opgelegde kansen verprutst. Wat er met die man aan de hand is, wie zal het weten. Maar dit waren mogelijkheden die hij in het kampioensjaar moeiteloos achter welke keeper dan ook werkte. Een raadsel wat er met hem aan de hand is. Wordt wel nog steeds onvoorwaardelijk gesteund door Het Legioen en vaak toegezongen, leuk voor Nicolai.

Orkun Kökcü mocht ook nog even mee doen van Gio. Onze hoofdtrainer durfde dat tien minuten voor het einde toch wel aan. Poe poe, tien minuutjes. Wat zal Orkun blij zijn geweest.

De laatste tien minuten van de wedstrijd was een chaotische fase waarin beide ploegen hun verdedigingslinies in het eigen strafschopgebied hielden en de aanvallende spelers mochten in beide gevallen zo hoog mogelijk blijven staan. Wat resulteerde in een enorm speelveld waar enorm veel kansen en ruimtes lagen. Beide ploegen hadden hier van kunnen profiteren maar dit werd niet gedaan, zo bleef het 4-0. Maar had een 6- of 7-0 ook prima gekund.

De conclusie

Feyenoord heeft in deze wedstrijd zestien(!) schoten op doel gelost. Daarvan gingen er maar vier in. Ik las via OptaJohan dat Feyenoord al zeker acht jaar niet zoveel schoten op doel heeft gelost in een wedstrijd. Bijzondere stat, zeker als je beseft dat Hidde Jurjus de keeper was bij De Graafschap, die dit seizoen samen met Van der Hart (van PEC) met afstand de minste keeper in de Eredivisie is. Met name Berghuis en Jørgensen hadden hun vizier op van alles staan, maar niet op scherp. Zonde!

Komende week moet Feyenoord op bezoek bij Groningen. Een Groningen wat steeds beter begint te draaien en ik ben met name benieuwd of Feyenoord nu eindelijk eens wat sterker voor de dag kan komen in een uitwedstrijd. Omdat de wedstrijden daarna tegen achtereenvolgend PSV en Ajax zijn, zou het toch lekker zijn als je die wedstrijd in de Euroborg wint.

De cijfers:

Vermeer: Een drie.

‘Onvoldoende? Had toch geen tegengoals?’. Klopt, maar Kenneth was aan de bal een ramp vandaag en bracht de defensie een keer of zes in de problemen. Had kennelijk zijn collega bij Ajax aan het werk gezien en gedacht dat beter te kunnen doen. Ik vind Kenneth een fantastische keeper, maar hij moet wel normaal blijven doen. Kan me herinneren dat hij ook zo’n fase had toen hij bij Ajax keepte, was toen vrij snel zijn plek kwijt aan Cillessen.

St. Juste: Een zes.

Voor rust speelde Jeremiah echt een wanstaltige wedstrijd, maar na rust kon hij dit gelukkig redelijk herstellen met o.a. een doelpunt. Maar moet echt kappen met dat gegoochel in balbezit, in de eerste helft leek hij rijp voor een wissel.

Van Beek: Een zes.

Sven had een rustige pot en gelukkig maar, want stond met het verkeerde been links in de verdediging.

Martina: Een zeven.

Martina heeft qua verdedigende skills geen enkel moment een test hoeven ondergaan, maar aan de bal vond ik hem uitstekend voetballen. In het begin nog wat voorzichtig, maar is wel een verdediger die naar voren voetbalt en soms (verantwoord) risico neemt.

Verdonk: Een zeven.

Calvin speelt al een maand of twee prima, en leuk dat hij scoorde. Werd vandaag ook nauwelijks getest, maar met zijn aanvallende loopacties was hij na rust erg belangrijk.

Clasie: Een zes.

Mooie assist op Toornstra bij de 4-0. Maar moet naar mijn mening in dit soort wedstrijden, waarin hij juist het tempo zou moeten bepalen, veel meer laten zien.

Toornstra: Een zes.

Voor een loper als Jens zijn dit lastige wedstrijden, omdat De Graafschap de ruimtes vaak klein houdt. Hij kwam ook nauwelijks in balbezit, maakte vooral vuile meters voor zijn collega’s. Wel een hele fraaie goal. Hoop dat Gio hem nog even laat staan!

Vilhena: een zes.

Beetje hetzelfde als bij Toornstra, Tony moet het niet hebben van deze wedstrijden waarin zijn vele lopen weinig zin heeft. Deed het overigens als linksback niet onverdienstelijk.

Larsson: Een zes.

Niet Sam’s beste wedstrijd. Wellicht moet hij wat vaker zwerven over het veld, zoals Berghuis de laatste tijd doet. En Sam moet echt meer risico durven nemen als het gaat om op goal schieten.

Van Persie: Een zes.

Robin was eigenlijk een beetje onzichtbaar, wel nadrukkelijk betrokken bij de eerste goal. Eerlijkheid gebiedt wel te zeggen dat Feyenoord in de eerste helft beter ging spelen nadat hij meer ging bewegen en vaker uitzakte.

Berghuis: Een zes.

Steven speelde een prima wedstrijd, vergat alleen een keer of vier te scoren. Was anders man of the match geweest.

Jørgensen, Ayoub en Kökcü: Geen cijfer.

Ayoupie dacht na die zesde goal tegen Ajax dit tegen De Graafschap dunnetjes over te doen en was wel heel erg op zoek naar een goal. Is als centrale middenvelder toch niet zijn voornaamste taak en daarom was het een beetje een aparte invalbeurt. Jørgensen, tja… Wat een kansen weer voor Nicolai, natuurlijk is elke keer een invalbeurt lastig om je te moeten bewijzen, maar dat hij enorm uit vorm is, is wel duidelijk. Voor Kökcü was het jammer dat hij maar tien minuten mee mocht doen en ook nog eens op linksbuiten moest spelen, kon zich niet laten zien.