Even niet denken aan Gio die stopt. Even geen ruzie over Feyenoord City. Voor heel even was er geen gezeik, stond iedereen Hand in Hand te genieten. Eindelijk kon het Legioen weer écht trots zijn: 6-2.

Ja, echt waar. ZES. TWEE!

Ik maak tijdens elke wedstrijd altijd wat aantekeningen. Handig om wat opvallende feiten te noteren en om later terug te kunnen lezen. Die notities las ik net terug en de eerste zin was ‘er lijkt geen plan te zijn’. Dit leek voor heel even ook zo. Want Ajax begon heel goed.

Gio had wat verrassingen in petto. Jørgensen mocht banken en Van Persie nam zijn plek in de punt van de aanval in. Hierdoor kwam er een plek op het middenveld vrij en zo mocht Toornstra opnieuw starten in een topwedstrijd. Achterin koos Gio voor Botteghin, in plaats van Van der Heijden. Ik vond dit allemaal heel logisch en voor één van de weinige keren dit seizoen was ik het eens met Gio’s keuzes. Botteghin is onze beste mandekker en hem op Dolberg zetten is gewoon een logische zet. Ook de keuze om Jørgensen te passeren is te rechtvaardigen. Nicolai is uit vorm, oogt niet fit en het middenveld is de laatste weken niet om over naar huis te schrijven. Van Persie verkeert in bloedvorm dus die kon Gio onmogelijk op de bank zetten. Er móest iets veranderen om een vernedering tegen Ajax te voorkomen, en gelukkig deed onze coach dat.

De enige keuze die ik niet snapte was het opstellen van Van Beek naast Botteghin. Ik vind dat je best twee rechtsbenige spelers in het centrum kunt zetten. Tegen Emmen, of Fortuna. Maar tegen Ajax had ik áltijd voor Jan-Arie gekozen. Van Beek had het ontzettend moeilijk vandaag omdat hij met links letterlijk niks kan en dan kom je tegen spelers als Ziyech en Tadic in de problemen.

De eerste helft

‘Er lijkt geen plan te zijn’, schreef ik dus. En de eerste tien minuten leek dit ook zo. Feyenoord leek te hinken tussen twee gedachten. De verdediging startte voorzichtig en week niet van de eigen zestien, de voorste linie trachtte vroeg druk te zetten. Ajax wist uiteraard wel raad met de zee van ruimte die tussen beide linies ontstond en Clasie, Vilhena en Toornstra kon dat voor even niet behappen. Ajax zette druk, kon uit de duels blijven en heerste de eerste tien minuten. Dolberg was opzichtig op zoek naar vrije trappen rondom het strafschopgebied, Botteghin trapte daar in en de terecht gegeven vrije schop werd door Schöne knap binnen geschoten. Het leek een Klassieker te worden zoals velen de laatste jaren verliepen.

Ook na de 1-0 bleef Ajax hoog pressen en met name Van Beek en St. Juste leden aan de lopende band balverlies. Tot een kwartier verstreken was en Feyenoord uit het niets gelijk maakte. Een voorzet van Berghuis kwam bij Toornstra terecht, die (wellicht onbewust) knap aannam en de bal achter Onana werkte. De zo geroemde Ajax verdediging was onzichtbaar en opeens zat Feyenoord in de wedstrijd.

Die 1-1 was het kantelpunt. Botteghin en Van Beek gingen opeens tegen de middenlijn aan spelen, Feyenoord opereerde overal op het veld met dezelfde afstanden tussen de linies en het allerbelangrijkste: Feyenoord kwam in de duels. Doordat de ruimtes kleiner waren werden de te belopen afstanden veel korter en konden Toornstra, Vilhena en zelfs Clasie het middenveld van Ajax aftroeven.

De wedstrijd werd vanaf toen door Feyenoord gedicteerd en het tempo werd eenzijdig bepaald, zonder direct kansen te creëren kantelde het wedstrijdbeeld. De tweede kans die we kregen resulteerde dan ook direct in een 2-1 voorsprong. Zo effectief zagen we Feyenoord zelden. Na een klein half uur belandde de bal na een door Van Persie opgezette aanval, via Toornstra, voor de voeten van de volledig vrijstaande Berghuis. Hij maakte deze kans rustig af en De Kuip ontplofte. Opeens leek alles anders. Het was tot op dat moment, gezien de kansverhoudingen, niet eens een verdiende voorsprong, maar lekker was het wel!

De vreugde duurde ongeveer anderhalve minuut want na matig uitverdedigen van Van Beek ramde Ziyech de bal van dichtbij achter Vermeer. Kijk die goal eens terug en je zult zien dat Van Beek hier echt weinig aan kon doen, hij is rechtsbenig en de bal kwam terecht voor zijn linkerbeen. Natuurlijk moet je daar iets beters mee doen, maar ik weet zeker dat als Jan-Arie daar stond, die goal niet was gevallen.

Larsson mocht direct na de 2-2 alleen op Onana af maar richtte te hoog. De frustratie over het missen van deze enorme kans was echter van korte duur: Na opnieuw een assist van Jens Toornstra scoorde Van Persie de 3-2 en bepaalde daarmee de ruststand. Hele fraaie goal, met name door het slimme weglopen van Van Persie die uiteindelijk zelf het eindstation werd. De paar minuten na deze goal, tot de rust, lieten een jagend Feyenoord zien wat direct de wedstrijd in het slot wilde gooien. Met name Clasie en Toornstra dekten fanatiek door en zo werd Ajax met de rug tegen Onana gedrukt.

Het scoreverloop zat mee en van de vier kansen die Feyenoord creëerde werden er drie afgerond. Een on-Feyenoords hoog percentage, wat de basis legde voor de oorwassing die na rust zou gaan volgen…

De tweede helft

Zo fanatiek als Feyenoord de eerste helft eindigde, zo afwachtend begon het na de pauze. Slimme zet, want dit had Ajax zichtbaar niet zien aankomen. Larsson en Berghuis liepen terug tot vóór de middenlijn en Van Persie schermde lichtjes de pass richtingen af. Maar in principe konden en mochten de Amsterdammers rustig opbouwen. Totdat de bal over de middenlijn kwam.

Feyenoord zette op de goede momenten druk en met name als de backs, Blind en Mazraoui overstaken, werden ze gedwongen om verkeerde keuzes te maken. Met name laatstgenoemde zorgde voor veel onzekerheid bij Ajax en Larsson en Verdonk konden zodoende veel balveroveringen op hun naam zetten. Het middenveld was onder de leiding van Toornstra heersend over het hele veld en Ajax kwam er simpelweg niet meer aan te pas.

Vilhena mocht alleen op Onana af maar was te onrustig in de afwerking. Good old Robin van Persie kon even later alsnog de Amsterdamse dromen verpulveren en werkte een prachtige voorzet van Berghuis subtiel in de kruising: 4-2. Wedstrijd beslist.

Natuurlijk is een marge van twee goals met nog ruim een half uur te spelen niet direct geruststellend maar in dit geval leek de buit wel binnen. Ajax was zichtbaar gefrustreerd, klaagde veel bij de arbiters en leed veel balverlies. De wissels van Ten Hag waardoor Ziyech centraal kwam te spelen, sorteerden geen effect. Belangrijkste verschil was dat Feyenoord de gehele tweede helft alle duels won. Na de 4-2 was Feyenoord twintig minuten de bovenliggende partij maar werd de trekker niet overgehaald. Dit had wel gekund, maar de goede eindpass ontbrak in de vele omschakelmomenten.

Toch werd de wedstrijd een kwartier voor tijd in het slot gegooid. Jørgensen was inmiddels ingevallen voor Van Persie en Haps maakte eindelijk zijn rentree. Na snel omschakelen gaf Toornstra opnieuw de assist, en mocht Vilhena de 5-2 maken. Wát een weelde. Het ongeloof was voelbaar in De Kuip en ik denk dat dit gevoel voor iedereen met een Feyenoordhart hetzelfde was. ‘Hoe kán dit opeens?’ bleef door mijn hoofd spoken.

Ayoub verving Steven Berghuis en maakte de laatste goal: 6-2. Omdat Botteghin geblesseerd raakte en Gio niet meer kon wisselen eindigde Feyenoord met tien man. Dit zorgde ervoor dat Ajax nog een paar minuutjes hoog druk kon zetten, zonder al te grote kansen te creëren. Vermeer was scherp en ook de verdediging liet in alles zien een derde tegengoal te willen vermijden.

De conclusie

Een krankzinnige wedstrijd. 6-2. Tegen Ajax. Het einde van een rare week waarin Gio een voorschot op zijn afscheid nam, er werd door gebekerd en waarin bekend werd dat in dezelfde beker Ajax de volgende tegenstander wordt.

Niemand, niemand, níemand had dit aan zien komen. Feyenoord had vandaag weinig te verliezen, Ajax alles, en dat bleek in alles uit te komen. De Amsterdammers lieten zich afbluffen door een goed voorbereid Feyenoord wat een enorme wilskracht toonde, met name na beide tegengoals. De vraag ‘waarom doet Feyenoord dit niet vaker?’ is volledig rechtvaardig. Het is zonde dat je PSV én Ajax kunt verslaan maar toch mijlenver achter ze staat in de competitie. Maar, laten we daar nu even niet te veel over nadenken, en genieten van deze glorieuze dag.

De keuze van Gio om te gaan stoppen en het bekendmaken van dat nieuws heeft vooralsnog dus een goede uitwerking gehad. Feyenoord was fantastisch vandaag en de superlatieven komen te kort, want er waren meerdere spelers die nagenoeg perfect speelden. Het is heerlijk om de hoofdstedelijke arrogantie éindelijk weer eens te kunnen verpulveren en om te ervaren wat voor pracht club Feyenoord is en blijft. Hopelijk houden de heren de trots hoog en wordt komend weekend dezelfde intensiteit getoond tegen Excelsior.

Het was een mooie dag, wat hebben we genoten. Gefeliciteerd Kameraden, geniet ervan, en veel plezier morgen op werk/school! Aan ons is de glorie! Eindelijk weer.

De Cijfers:

Vermeer: Een acht

Kenneth was top. Wat heerlijk voor hem om zijn oud werkgever zo te vernederen en wat zorgde hij voor een rust aan de bal.

St. Juste: Een zes

Vond ik persoonlijk de minste aan Feyenoord kant. Leed met name het eerste half uur en ook delen van de tweede helft vaak onnodig balverlies. Verdedigend wel een ruime voldoende!

Botteghin: Een zeven

Dolberg was nagenoeg onzichtbaar. Dus, Eric heeft zijn werk keurig gedaan.

Van Beek: Een zes

Kon vandaag niet helpen dat er soms wat fout ging, stond vaak zichtbaar met het verkeerde been op de verkeerde plek. Won wel bijna álle kopduels.

Verdonk: Een acht

Heeft fantastisch gespeeld en Ziyech herhaaldelijk van de bal gezet. Knap gedaan! Puike pot.

Clasie: Een zeven

Eerste helft een vijf, tweede helft een negen. Zette bij vlagen goed druk en leed na rust bijna geen balverlies, ondanks dat hij vaak onder druk werd gezet.

Vilhena: Een negen

Ik denk dat dit Tony zijn beste wedstrijd in ons shirt was. Fantastisch gespeeld.

Toornstra: Een tien

Man of the match. Meerdere assists, fraaie goal, en de aanjager van vandaag. Ontzettend knap om er na gepasseerd te zijn gewoon weer te staan als dat van je wordt gevraagd. Op wat onzekere momentjes in het begin na, heeft Jens foutloos gespeeld. En drie marathons gelopen.

Larsson: Een zeven

Had voor rust, na de 2-2, dé kans om Feyenoord direct weer op voorsprong te zetten. Hij was de enige Feyenoorder die na rust minder ging spelen. Wel gaaf om te zien hoe hij Mazraoui in zijn zak had.

Van Persie: Een negen

Behoeft geen uitleg. Wat een fenomeen.

Berghuis: Een acht.

Stevie is back! Dreigend, snel, creatief, zo kennen we hem weer!

Jørgensen, Ayoub en Haps: geen cijfer

Nicolai was wel érg met zichzelf bezig, wilde hoe dan ook een goal maken. Beetje raar, omdat vandaag ‘het team’ centraal stond. Rare invalbeurt!

Hapsie is terug, top! En leuk dat Ayoub scoorde.