ADO Den Haag – Feyenoord stond vanmiddag op het programma en het bleek een wedstrijd die tekenend was voor de hele eerste seizoenshelft. Inspiratieloos, vaak zonder enig idee, breiend en sleurend, geen versnelling en bovendien altijd voorspelbare oplossingen zoeken.
Snel vergeten: 2-2.

De ontzettend matige wedstrijd van vandaag deed me meerdere malen denken aan de afgelopen maanden en daarom besloot ik om in dit geval een analyse/terugblik over de afgelopen seizoenshelft te schrijven. Ik ga dus niet uitgebreid in op de wedstrijd van vandaag. Mocht je de wedstrijd gemist hebben en een uitgebreid verslag verwachten: pak een goede fles rood, kruip tegen je geliefde aan en focus je op de feestdagen. Vandaag heb je niks gemist.

Vandaag

Toch, even kort. ADO-uit, ‘altijd lastig’. Vandaag maakte Feyenoord het zichzelf vooral lastig, want ADO stelde bar weinig voor. Redelijk ploegje hoor, met El Khayati als smaakmaker (hij scoorde ook beide Haagse goals vandaag). Maar, dat die bovenaan het rechterrijtje gaan eindigen lijkt toch wel zeker, er zit geen kleur of smaak aan.

Good old Bartje Nieuwkoop besloot direct na het eerste fluitsignaal even te demonstreren hoe je een vroege domme kaart pakt. De vrije trap die daaruit volgde resulteerde gelijk in de 1-0. Ben je dan mooi klaar mee. Feyenoord was daar overduidelijk door van slag, ging weer breien en risicoloos breed tikken en durfde het niet aan een linie over te slaan. Schrijnend was vooral het middenveld. Vilhena, Toornstra en Tapia (die mocht starten i.p.v. de geblesseerde Clasie) stonden zo goed als de hele tijd in een rechte lijn en diepgang zonder bal was niet te bespeuren. Het was sneu.

Uit het niks maakte Berghuis vlak voor rust 1-1. Overall denk ik wel terecht, maar wat een trieste vertoning was het. Van beide kanten. Zoals vaker dit seizoen, en met name de laatste weken, kwam Feyenoord goed uit de kleedkamer en de openingsfase van de tweede helft resulteerde in een aantal kansen, o.a. voor Nieuwkoop. Halverwege de tweede helft kreeg Samba Sam de geest, dribbelde naar binnen en schoot de bal diagonaal met een mooie curve in de verre hoek. Opnieuw leek individuele kwaliteit de wedstrijd te beslissen.

Helaas was diezelfde Nieuwkoop, die in het begin van de wedstrijd terecht geel pakte, zo dom om dat in de slotfase nog eens dunnetjes over te doen. Hij hield zijn directe tegenstander vast, of het binnen de zestien was, dat viel te betwijfelen. Toch gaf hij de scheidsrechter en VAR aanleiding hem rood te geven en een penalty weg te geven, oliedom. Omdat El Khayati een specialist is die zo’n balletje wel binnen schiet, eindigde de wedstrijd in 2-2.

Opnieuw een Feyenoord zonder overtuiging, zonder creativiteit en wat van toeval momenten aan elkaar hangt. Ook de wissels van Gio waren weer eens een terechte reden van discussie. Laten we blij zijn dat het we winterstop hebben.

Terugblik

Als je twee weken geleden de ranglijst bekeek, was het niet eens zo slecht wat Feyenoord had laten zien. Op dat moment hadden we vijftien gespeeld, waarvan elf gewonnen. Dat is voor Feyenoord begrippen heel aardig en nagenoeg gelijk met het kampioensseizoen van twee jaar terug. Nu twee weekjes verder, hebben we hetzelfde aantal gewonnen potjes. Met de verliespunten van vandaag en afgelopen week tegen Fortuna betekent dit in totaal: elf gewonnen, drie gelijk en drie verloren.

En dat zorgt naar mijn idee toch voor een zure nasmaak. De decembermaand was mooi omdat PSV er overtuigend in werd verslagen, en de kwartfinale van de KNVB-beker werd bereikt. Maar toch, het seizoen is verder wel afgelopen nu. Ajax heeft een gat van tien punten geslagen en PSV is met nog eens twee punten daar bovenop al helemaal uit zicht. De ploegen onder ons verspelen naar hartelust punten, wat er voor zorgt dat je zelfs na een gelijkspel tegen ADO uitloopt op de ‘concurrentie’. De voorsprong op nummer vier FC Utrecht bedraagt inmiddels al acht punten.

Was het dan alleen maar kommer en kwel? Nee. Maar, als ik je vraag om een wedstrijd op te noemen uit de eerste seizoenshelft die je bij is gebleven, zul je denk ik lang na moeten denken. De 2-1 op PSV was gaaf, maar werd na de verliespot tegen Fortuna en het gelijke spel van vandaag vakkundig weggespoeld. Er was een overtuigende 5-1 zege op ADO, in de beker, die wel ok was. Heracles-uit, wat op dat moment een belangrijke concurrent was, werd relatief simpel gewonnen.

Verder blader ik door de uitslagen van de eerste zeventien potjes plus de beker partijtjes en ik kom tot de conclusie dat dit het meeste grijze seizoen sinds jaren is. En ja, er zijn de laatste jaren ook winterstoppen geweest waar we er beroerder voor stonden. Maar het is voor mij de harde dreun die blijft doorgalmen, dat we letterlijk anderhalf jaar na het kampioenschap weer helemaal terug zijn bij af. Het doet verdorie gewoon pijn als je er lang over nadenkt.

Gedoe

Ik ga er hier niet te veel woorden aan vuil maken. Ik was zo slim om vrijdag nadat het nieuws naar buiten kwam over Feyenoord City er wat over te tweeten. Had ik niet moeten doen. Ik schreef onlangs een column voor ditzelfde forum en trok de vergelijking met de emoties rondom ons nieuwe stadion met de Zwarte Piet discussie. Ik schaam me soms voor mijn medesupporters. Als ik mensen bedreigd zie worden, als ik zie dat mensen die gewoon een andere mening hebben worden uitgescholden en beschimpt. Ik snap het gewoon niet. Dit is mijn Feyenoord niet meer en ook niet meer het Legioen waar ik ooit smoorverliefd op werd.

Neemt niet weg dat de club Feyenoord hier ook de hand in heeft. De onduidelijkheid over ons stadion hing als een zwaard van Damocles boven ons hoofd en de spanning die dat met zich meebracht was met name de laatste thuiswedstrijden voelbaar in De Kuip. We zijn murw gebeukt. Binnen alle gelederen van het Legioen heerst verdeeldheid. Ik snap de emoties die erbij komen kijken. Toen vrijdag dat push berichtje verscheen kreeg ik oprecht een brok in de keel. Het gaat verdorie wel even om onze Kuip, onze trots. Ons baken. Ons huis. Onze kerk. De emoties gieren alle kanten op in Rotterdam Zuid en zijn tot aan de landsgrenzen merkbaar. En ik ben bang dat die spanning er blijft tot aan het einde van dit seizoen.

Trainer

Gio begon het seizoen met AS Trenčín. Het debacle wat voortkwam uit die dubbele ontmoeting heeft volgens mij ook nog lang nagedreund binnen de club en het Legioen. Langer dan we met z’n allen willen toegeven. Op dat moment was de landstitel nog maar ruim een jaar geleden, dat je dan zo vernederd wordt tegen een veredeld bierteam uit een bananenrepubliek, doet pijn.

Onze hoofdcoach stond toen even ter discussie. Volgens mij niet binnen de club, maar omdat het seizoen nog nauwelijks begonnen was zagen we veel berichten en verhalen over dat dit dan toch wel het goede moment was voor Gio om te stoppen, de eer aan zichzelf te houden. Het siert Gio dat hij dit negeerde en door ging. Want, hij weet zelf ook dondersgoed, of hij nou nu z’n spullen pakt, of na dit seizoen stopt: hij zal door de voorste voordeur het stadion mogen verlaten. Wat mij betreft wel in ieder geval, hij was de coach van de ploeg die ons de titel schonk.

Ik ben benieuwd hoe hij zelf terugkijkt op de afgelopen vier maanden. Zou hij tevreden zijn? Het gevoel hebben er alles uit te hebben gehaald? We hebben met zijn allen tegen PSV en soms in bekerwedstrijden een Feyenoord gezien wat onherkenbaar was in vergelijking met de andere wedstrijden. Hoe is het mogelijk dat dit Feyenoord zo veel gezichten vertoont? Zelfs tijdens wedstrijden kan Feyenoord van een acht binnen tien minuten wegzakken naar een mager viertje. Ik denk dat Gio daar vooral mee in z’n maag zit. In het kampioensjaar waren er ook wedstrijden die niet om aan te gluren waren, maar de ondergrens werd nauwelijks bereikt.

Gio zijn ‘magie’ lijkt uitgewerkt, ik verwacht dan ook dat hij zelf samen met de club tot de conclusie zal komen dat hij na dit seizoen het beste kan stoppen. En hij verdient een prachtig afscheid, als het moment daar is.

Het Team

Dit gaat eigenlijk verder op waar ik net gebleven was, want de hoofdtrainer heeft hier een grote hand in. Maar, dat Feyenoord zo matig presteert en nu al uit gevoetbald is in de competitie, ligt natuurlijk niet alleen aan Giovanni van Bronckhorst. Want mijn hemel, wat heeft Feyenoord een middelmatige selectie momenteel. De contractverlenging van Sven van Beek is veelzeggend en een mooi voorbeeld. Natuurlijk is Sven de laatste weken best aardig bezig, maar hij heeft vaak genoeg laten zien dit niveau niet drie weekenden achter elkaar te kunnen halen, is vaak geblesseerd, en een (nieuw) jeugdproduct als Geertruida viel vandaag in.

Feyenoord selecteert niet door. Jens Toornstra is een belangrijke pion geweest en bewijst nog steeds zijn waarde, maar een speler als Kökcü staat te trappelen. Niet dat laatstgenoemde met zijn jonge leeftijd nu elke wedstrijd moet spelen, maar mijns inziens houdt Feyenoord te lang vast aan oude sentimenten. Wat ik nu ga zeggen is geen populaire mening, maar waarom speelt Jørgensen nog bij ons? Nicolai was krankzinnig belangrijk in het kampioensjaar en verdient alle lof voor dat jaar. Maar noem mij drie wedstrijden na dat seizoen, waarin hij hetzelfde niveau haalde.

Nee, ik heb niks tegen Jørgensen, en een fitte Nicolai kan één van de beste spitsen in de Eredivisie zijn. Maar, Feyenoord heeft gegokt en verloren. Na januari van dit jaar, toen o.a. Van Geel besloot de plusminus twintig miljoen uit Noord-Engeland af te wijzen, kwam ‘Nico’ in een dip, speelde een waardeloos WK en raakte vervolgens geblesseerd. Daar kun je niks aan doen. Niemand kan daar iets aan doen. Maar misschien moet je dan gewoon je verlies pakken en komende winter proberen hem te verkopen.

Feyenoord kleeft van sentimenten aan elkaar en de generatie die vanuit Varkenoord nu de oversteek maakt naar De Kuip loopt alleen over het veld bij de warming up, enkele uitzonderingen daargelaten. Dit seizoen laat zien dat de as van onze club uit middelmaat bestaat en dat de helft van de ploeg niet fit is. Daarnaast zijn we vaak afhankelijk van de vorm en fitheid van een doorgewinterde veteraan.

Wat nu?

Ik zou het roer omgooien. Feyenoord wordt derde, dat is wel een feit inmiddels. Wat nog rest is de beker. Vanaf januari zou ik me als ik de technische staf was richten op het nieuwe seizoen. Jonge gasten als Wehrmann, Kökcü, Geertruida en Burger verdienen meer speeltijd en vormen de toekomstige as van deze ploeg.

Ik zie persoonlijk liever een Feyenoord in ontwikkeling, dat risico durft te nemen. Dan een club die uit angst voor fouten en falen heel degelijk en saai vasthoudt aan dezelfde terugkerende beslissingen. Ik denk dat een Feyenoord als wat Koeman een aantal jaar geleden neerzette, de perfecte manier is om het Legioen weer volledig achter de ploeg te krijgen.

Conclusie

Een grijs en saai seizoen, wellicht winnen we de beker. Maar ik ben persoonlijk blij dat we even een maandje geen Feyenoord hebben. Want ik merkte dat de ergernissen steeds groter werden. Ik hoop dat de emoties rond het stadion wat gaan liggen en dat er weer een blik op de toekomst kan worden geworpen. Maar ik ben bang dat de negatieve spiraal waar de club in zit en de gespannen sfeer binnen het Legioen nog wel even zal blijven. Ik hoop ook dat de club doorheeft wat er momenteel speelt. Los van het besluit over het stadion, die pietluttige stadionverboden, het laten verdwijnen van de laatste training voor de Klassieker, al die factoren zorgen ervoor dat dit niet meer het Feyenoord is waarop wij allen verliefd werden.

Het voetbal ziet er niet uit, maar dat zal zolang Van Bronckhorst aan het roer is niet gauw veranderen. Is dat erg? Weet ik niet. Fred Rutten creëerde een ploeg waar in minder kwaliteit aanwezig was maar wat wel mooier en attractiever voetbal speelde. Hoeveel prijzen pakte Fred? Exact. Ik denk dat het voor de club goed is als er verandering komt. Van Technisch Directeur tot aan Hoofdtrainer, we moeten door. Maar of dat alles oplost? Geen idee. Dat we voorlopig ons op de derde plek moeten focussen, dat lijkt een feit. Maar dan word ik liever derde met een jong, voornamelijk zelf opgeleid en attractief spelend Feyenoord.

Ik wens jullie allen namens Wij Zijn Feijenoord mooie rood-witte feestdagen en een mooi einde van 2018. Geniet er nog even van dat we ‘vorig jaar werden we kampioen’ kunnen zeggen. Dat is over een weekje helaas voorbij. Tot volgend jaar!

@Robert_Schroer