Zo, de winterstop vond ik zo verkeerd nog niet. De eerste seizoenshelft bevatte weinig hoogtepunten, wel flink wat dieptepunten. Die paar weken om bij te komen, had ik nodig. Vandaag mochten we weer, tegen het Zwolle van de onlangs aangestelde Jaap Stam. En Feyenoord bleek dezelfde lijn vanuit december moeiteloos door te trekken: 3-1

Terugblik

Voordat ik begin over de wedstrijd van vandaag, even een terugblik op vorige week. Ik dacht er eerst nog aan om daar een apart stukje over te schrijven, maar de winterstop was verder niet zo boeiend. Behalve het vertrek van Tapia en El Hankouri en het mislopen van Fran Sol (mijn hart bloedt nog steeds) is er weinig spectaculairs gebeurd.

Vorige week was ik in Marbella. De vakantie die we hadden geboekt stond al gepland voordat definitief bekend werd dat Feyenoord daar weer op trainingskamp heen zou gaan, dus leuke bijkomstigheid. Wij zaten rechts van Malaga, was nog wel een stukje rijden, maar toch hebben we de open training van Feyenoord kunnen bezoeken. De enige. Dat laatste vond ik vrij stuitend. Maar toch, we mochten een keertje komen kijken. Ik ga daar weinig over schrijven, er zijn op het Twitterkanaal van WZF wat foto’tjes geplaatst maar verder was het zeer armoedig wat daar gebeurde. We werden met een mannetje of tachtig in een klein hokje gedreven, op flinke afstand gehouden en na de training moest je ook nog je best doen om een van de spelers om een foto’tje of handtekeningetje te vragen. Meest pijnlijke was dat overgroot deel van de training plaatsvond aan de overkant van het veld, meer dan vijftig meter verwijderd van waar wij als supporters stonden. Er waren naast Feyenoorders ook veel Spanjaarden die kwamen voor Van Persie, Van Bronckhorst en good old Roy Makaay. Ook voor deze mensen was er dus vrij weinig aan en een half uur nadat de training startte was meer dan de helft van die tachtig mensen al vertrokken.

Overduidelijk was (opnieuw) dat Feyenoord zich steeds verder vervreemd van de eigen aanhang. Zeker op zo’n trainingskamp, waar de sfeer heel relaxt en open zou moeten zijn, laat de club zien volledig het spoor bijster te zijn als het gaat om contact met de achterban. Als je zelfs de enige openbare training zo zakelijk en kil afhandelt, sla je echt de plank volledig mis. Kijk eens hoe Ajax en PSV zich in het buitenland profileren en aan marketing doen. Onze club kan daar nog zo veel van leren, ik weet zeker dat de inwoners van Marbella nooit meer een training van Feyenoord zullen bezoeken. Dat is dan ook de reden waarom ik twee dagen later de pot tegen Dortmund links liet liggen, nog een keer anderhalf rijden voor zo’n schijnvertoning, de groeten.

Verder wil ik nog even gauw melden dat als jullie vanaf nu willen reageren op mijn analyses, dit het beste kan via de Facebookpagina van WZF (te vinden onder ‘WijZijnFeijenoord’). Voorheen reageerde ik met mijn persoonlijke account ook op Twitter, maar helaas heb ik gisteren moeten besluiten dat account weg te halen. Ik ga daar verder niet veel woorden aan vuil maken, heb er al genoeg gedoe mee gehad. Maar de verschillende dreigementen, met name n.a.v. hier geschreven stukjes over Feyenoord City in combinatie met enkele tweets, was ik zat. Jammer dat de stadiondiscussie zo ver moet gaan. WZF zal alle stukjes dus overal blijven plaatsen, maar ik zal op Twitter niet meer reageren.

Zo, zijn jullie weer bij, op naar de analyse van vandaag:

De eerste helft

Gio koos voor een naar mijn mening verrassende basiself. Over een week ontvangen we onze vrienden uit de hoofdstad, dus als Gio er voor had gekozen om Van Persie te sparen, had iedereen dat begrepen. Ook omdat er woensdag nog een bekerpotje in de agenda staat waar je hem nog wel eens nodig zou kunnen hebben. Zeker op zo’n wanstaltig veld als daar in Zwolle, waar een blessurebehandeling vaker wordt uitgevoerd dan een inworp, is het vragen om problemen. Toch startte Robin op ’10’ en mocht Jørgensen in de spits starten. Verder kreeg Verdonk de keuze boven De teruggekeerde Haps, en mocht St. Juste aan de andere kant van de verdediging starten.

Ik was oprecht benieuwd. Allereerst hoe Feyenoord uit de startblokken zou komen na de winterstop, want komende week staan er ondanks dat het seizoen zo goed als over is, toch aardige potjes op het programma. Daarnaast was ik ook benieuwd voor Jaap Stam. Stam deed het bij Reading heel aardig en liet zien met een middelmatige ploeg bovengemiddeld goed te kunnen presteren (hij promoveerde bijna naar de Premier League).

Gio koos dus voor een op het oog aanvallende opstelling en gaf voor de wedstrijd in een interview met FOX een keer of vier aan dat die trainingsweek in Marbella zo goed voor de ploeg is geweest. Ik ging er dus eens goed voor zitten.

Zwolle startte vrij hoog en bij vlagen opportuun en dat had niemand verwacht denk ik. De ploeg van Stam speelde zonder bal heel compact maar zodra het waar dan ook op het veld in balbezit kwam, waaide het uit en werden de linies ver uit elkaar getrokken. Omdat ze in balbezit vrij secuur waren resulteerde dit in een ploeg die met veel mindere spelers, de hele eerste helft minstens zo goed was als Feyenoord en over verschillende schijven aanvallen creëerde.

Feyenoord startte frivool. Althans, dat probeerde het. Met name Berghuis en Larsson dribbelden wat weg, liepen zich daarin ook vaak vast, maar oogden heel relaxt en vrij. Helaas werd hier niks mee gecreëerd. Sterker nog, ze gingen alleen maar meer balverlies lijden. Dit zorgde ervoor dat de backs van Zwolle vaak aan de basis stonden van kansen voor PEC. De eerste echte kans was er voor Berghuis, die na een werkelijk prachtige pass van Van Persie na een kleine tien minuten op keeper Van der Hart af mocht, helaas was Steven nog niet scherp genoeg.

Behalve wat halve kopballetjes kon Zwolle nog niet gevaarlijk worden maar het was in balbezit wel minstens zo aanwezig als de uitploeg. Het middenveld van Zwolle overklaste bij vlagen dat van Feyenoord. Dit kwam omdat Feyenoord in de eerste twintig minuten vooral opbouwde via de flanken. Van der Heijden en Van Beek kozen er vaak voor om via de backs Larsson en Berghuis te bereiken. Dit werkte heel aardig, maar het probleem was er wel dat het middenveld hierdoor volledig onzichtbaar was. Van Persie sloot (logischerwijs) zo snel mogelijk aan bij Jørgensen en Clasie stond vaak nog tussen het centrale duo achterin. Vilhena kan in zijn eentje niet veertig meter overbruggen, dus elke keer als Feyenoord over de middenlijn eens balverlies leed, kon Zwolle vrijwel altijd gevaarlijk worden. Onbegrijpelijk dat Gio hier niks aan veranderde, het duurde echt lang voordat Feyenoord dit onder controle kreeg. Clasie ging iets verder naar voren spelen en Van Persie zakte soms wat terug, daardoor kon Feyenoord eindelijk eens wat langer in balbezit blijven.

Halverwege de eerste helft kreeg Zwolle een penalty. Tenminste, dat dachten we. Gelukkig zag de VAR dat Van Crooij niet werd geraakt door Bijlow en werd de beslissing terecht teruggedraaid. Ongekend hoe lang dat duurde, de meneer in Zeist heeft volgens mij een keer of dertig de beelden teruggekeken. Je zou zeggen dat, als je na tien keer nog steeds twijfelt, je dan weet dat het geen penalty is… Trouwens, wel gênant om te zien hoe makkelijk Van der Heijden en Bijlow Zwolle in die situatie lieten komen. Puur gevalletje van miscommunicatie.

Het moment waarvan je wist dat het ging komen, kwam alsnog, een paar minuten na het VAR moment scoorde Zwolle alsnog via Bram van Polen. Een vrije trap werd door hem knap met het hoofd achterwaarts verlengd. Naar mijn idee stond Verdonk daar wel iets te ruim te dekken.

Vervolgens mochten de Zwollenaren ook even nadrukkelijk getuige zijn van de afscheidstour van Robin van Persie. Een vrije trap vlak buiten de zestien werd ogenschijnlijk simpel door Robin in de korte hoek gedraaid. Het ziet er zo simpel uit, maar het is zo knap. Hij had vaker in de eerste helft momenten waar je als voetballiefhebber voor naar het stadion gaat. We moeten echt genieten van elk moment dat we hem nog kunnen zien.

Naar mijn mening was de 1-1 terecht en was dit ook de terechte ruststand. Zwolle had overall iets meer schoten maar gezien het veldspel en de grotere kansen was een gelijkspel een goede weerspiegeling van een matige helft.

De tweede helft

Feyenoord ging na rust verder met wat het in de eerste helft deed, opbouwen over de flanken en teren op individuele klasse. Een goede teamactie werd geen één keer getoond. Het was vrij pijnlijk om te zien. Zodra een van de backs ter hoogte van de zestien meter van Zwolle kwam, stonden alle Feyenoorders op één rechte lijn. Geen enkele vorm van diepte was er te bekennen in het spel van de Rotterdammers. Jørgensen centreerde zich de gehele helft in de as en koos geen enkele keer voor diepte of een loopactie naar de zijkant. Van Persie hing daar een beetje omheen, Larsson en Berghuis stonden aan de zijlijn geplakt. Dit zorgde voor een heel voorspelbaar Feyenoord wat nauwelijks nog gevaarlijk werd. Zeker omdat de PEC-middenvelders altijd een dubbele dekking op Van Persie gaven, was de angel er de gehele tweede helft uit.

Als je dan wordt geklopt op inzet en opportunisme, dat kan eens gebeuren. Zeker op zo’n achterlijk veld in Zwolle tegen een over de top gemotiveerde ploeg. Echter, werd Feyenoord geklopt door een simpelweg beter voetballend PEC. Op alle fronten werden we in de tweede helft overbluft: tactisch, technisch, creativiteit, inzet en vernuft.

Binnen tien minuten na rust was het al raak, een fraaie aanval van Zwolle over meerdere schijven belandde voor de voeten van Van Crooij: 2-1. Mooie goal, eerlijk is eerlijk. Bijlow zat er nog half aan maar er werd zo snel getikt dat de defensie van Feyenoord overal een stapje te laat was. Sneu om te zien. Een paar minuten later verliet Bijlow het veld, kunstgrasblessure(?). Kenneth Vermeer verving hem. Toch wel een luxe om zo’n keeper als reserve te hebben.

PEC was de baas op het veld en was sterk in de duels, Feyenoord kwam er nauwelijks aan te pas. Toch kreeg Larsson uit het niks een kans die knap werd gepakt door Van der Hart, wat verder een krankzinnig matige keeper is. Een wonder dat Feyenoord hem niet vaker op de proef stelde vandaag. Spelers als Berghuis, Van Persie, Larsson en zelfs Clasie hadden van buiten de zestien vaker een poging moeten wagen. Deze keeper staat niet onterecht te boek als een regelmatig blunderende sluitpost.

Na zeventig minuten verliet dan ook Van Persie het veld en was het laatste stukje creativiteit vertrokken. Voor hem kwam Toornstra erin. Dat zorgde voor iets meer beweging en onrust in de PEC-verdediging maar zette weinig zoden aan de dijk. Vlak voordat er een eventueel slot offensief ingezet kon worden, besliste Zwolle de wedstrijd. Een doeltrap van Van der Hart belandde centraal in de Feyenoord defensie, net over de middenlijn. De verdediging stond, niet voor het eerst vandaag, niet op een lijn te dekken. Omdat Van Beek een schijnduel aanging en de bal goed werd verlengd liep Namli één op één op Vermeer af en schoot fraai binnen. Beschamend om te zien hoe Clasie daar als een jonge versie van Jhon van Beukering werd weggelopen. Ik had sowieso de hele wedstrijd al het idee dat Jordy een paella’tje te veel heeft gegeten in Marbella.

Jørgensen kreeg vervolgens een niet te missen kans maar kreeg vanaf een meter of drie de bal niet tussen de palen. De laatste wissel van Feyenoord was opnieuw noodgedwongen, Van der Heijden verliet geblesseerd het veld en Botteghin mocht invallen tegen zijn oude club. Ónbegrijpelijk dat Gio hier niet koos voor bijvoorbeeld een Dylan Vente. Niet dat die even een hattrick had gemaakt, maar als je dan vlak voor het einde toch een verdediger moet wisselen, kies dan voor een alles-of-niets wissel?

Een goal van St. Juste in de blessuretijd werd terecht afgekeurd door VAR omdat Toornstra de bal in buitenspelpositie toucheerde, en zo eindigde de wedstrijd verdiend in een zege voor PEC: 3-1.

De conclusie

Natuurlijk gaat het dit jaar in de competitie nergens meer over. Zelfs na deze nederlaag houd je nagenoeg dezelfde voorsprong op de ploegen onder ons. Maar deze week is toch eentje waar de focus wel iets meer op mag worden gelegd door de heren in het veld. Want woensdag wacht de cruciale bekerwedstrijd tegen Fortuna, wat voorlopig de belangrijkste wedstrijd van het seizoen is. Vier dagen later komt Ajax op bezoek. Dus, een lekker begin van deze week!

Het seizoen is behalve de beker al voorbij, maar het is pijnlijk om te zien dat een dit seizoen kwakkelend en falend Zwolle bijna negentig minuten de betere is. Opnieuw geklopt door een ploeg met een budget van een miljoentje of veertig minder, op pure klasse. Het is een brevet van onvermogen voor de hele club, van Martin van Geel tot aan Van Bronckhorst. Het meest pijnlijke is, is dat we weten dat dit niet beter gaat worden dit jaar. Je moet hopen dat je woensdag gauw op 1-0 komt en Fortuna tijdig de handdoek in ring gooit. En als jullie nu denken: ‘Fortuna? Daar bang voor zijn?’. Nee, bang zijn niet, maar vorige maand verloren we daar thuis gewoon van. Dus enige verslapping kan al genoeg zijn om nog voor februari aanbreekt helemaal uit gevoetbald te zijn.

Ik had gehoopt op een Feyenoord wat een tussenjaar, want dat is het inmiddels, zou gebruiken om jonge spelers meer kans te geven zich te kunnen ontwikkelen en om een ploeg te zien die de druk kwijt is en daarmee vrijuit kan en wil voetballen. Vanavond konden we het helaas (nog) niet zien.

De cijfers:

Bijlow: Een zes.

Was naar mijn mening bij zijn beide tegengoals niet schuldig. Jammer dat hij geblesseerd raakte. Had in het begin van de tweede helft nog wat aardige reddingen.

Verdonk: Een vijf.

Calvin kon zich bij PEC geen moment onderscheiden maar mocht nu met Feyenoord tegen zijn oude ploeg spelen. Was wel de minst slechte verdediger vandaag. Nu Haps weer fit is zou ik toch proberen hem nog te verkopen deze maand.

Van der Heijden: Een vier.

Jan-Scharie was in de eerste helft nog wel ok, behalve dat VAR-momentje met die penalty. Herstelde zich daarna goed voor rust. Wat hij na de pauze liet zien was helaas een stuk minder, met name de buitenspelval was even uit zijn woordenboek verdwenen.

Van Beek: Een drie.

Leek begin vorige maand even zijn vorm van drie jaar geleden terug te hebben gevonden. Niets bleek minder waar. Maakte aan de lopende band fouten, voortkomend uit pure onzekerheid. En hoe hij het duel aanging voorafgaande aan de 3-1 was ronduit gênant.

St Juste: Een twee.

Zo loopt de cijferreeks van de verdedigers mooi af. Maar Jeremiah verdiende eigenlijk een één. Had in de eerste helft een knappe tackle waar hij een zekere goal mee kon voorkomen, verder op geen enkele nuttige actie kunnen betrappen. Liep verwaand rond, liet zijn man doorlopend vrij, sjokte wat rond en speelde elke bal in de voeten van een speler uit Zwolle.

Ik hoorde Perez bij FOX net ‘ongeïnteresseerd’ zeggen, ik kan het niet beter typeren.

Clasie: Een drie.

Oogde echt verre van fit. Heeft alleen maar achteruit gevoetbald, en dan bedoel ik met name de tweede helft. Voor rust heeft Jordy zich alleen maar verstopt, geen moment aangeboden en vluchtte voor elke positie waar de bal in de buurt kon komen.

Vilhena: Een vier.

Was de enige die nog enigszins fatsoenlijk de duels aan ging. Kwam weinig aan de bal omdat hij in zijn eentje het middenveld bij elkaar moest zien te lopen. Ondankbare pot voor Tonny.

Van Persie: Een zes.

De enige veldspeler die een voldoende krijgt. Was voor rust bij vlagen briljant met aannames, simpel ogende maar o zo prachtige passjes en het altijd kiezen van de goede oplossing. Maakte ook een schitterende goal. Na rust minder aanwezig, ook omdat hij goed werd aangepakt door PEC.

Larsson: Een vier.

Samen met Berghuis probeerde hij met name voor rust een en ander te forceren d.m.v. lange rushes en loopacties met bal. Kwam helaas weinig uit. Na rust kwam hij ook nauwelijks van zijn positie af waardoor hij niet moeilijk te verdedigen was.

Jørgensen: Een één.

Heeft letterlijk niks goed gedaan vandaag. En nee, ik overdrijf niet. Helemaal niks.

Berghuis: Een vier.

Beetje hetzelfde als Larsson. Probeerde het bij vlagen wel maar liep na rust ook met de ziel onder zijn arm, liet daarnaast zijn back vaak lopen. Leek er met zijn hoofd niet bij.

Vermeer, Toornstra en Botteghin: geen cijfer.

Vermeer zal de komende weken wel keepen, gelukkig een betrouwbare reservekeeper. Toornstra viel zeer goed in, met goede voorzetten die we daarvoor van geen enkele teamgenoot van hem zagen. Wat mij betreft speelt hij tegen Fortuna en Ajax in de basis, moet ik nog wel even denken ten kosten van wie. Clasie misschien? Botteghin speelde te kort om iets over te kunnen zeggen.